17.3 C
Осиповичи
Пятница, 23 июля, 2021
Еще

    Bel canto* асіпаўчаніна Аляксандра Змачынскага

    Популярное

    Iдэя сустрэцца з ім узнікла разам са з’яўленнем афіш аб канцэрце спевака: не кожны дзень у нашым горадзе бываюць выступленні землякоў у суправаджэнні аркестра. Ды і проста цікава было пагутарыць з гэтым вядомым нават у сталічных кругах юнаком. Канечне, спачатку было наведванне аб’яўленага мерапрыемства, а ўжо на наступны дзеньгутарка за кубкам гарбаты ў рэдакцыі. I ўражанні і пасля першага, і пасля другога засталіся толькі добрыя.

    Zmachinskiy

    Вось ужо 10 гадоў, як пасля заканчэння СШ 3 пакінуў Асіповічы. Ці часта наведваешся дадому?

    — Рэдкія выхадныя праходзяць, каб не прыехаў сюды. Хаця б на лічаныя гадзіны.

    Можна па гэтым факцепаваражыць”? Папершае, у цябе добрыя ўзаемаадносіны з сям’ёю: хіба будзе ахвота адправіцца ў дарогу, калі не вельмі чакаеш сустрэчы з блізкімі людзьмі? Падругое, пакуль няма свайго ачага: сямейны чалавек мае менш магчымасцей наведваць бацькоў. Патрэцяе, наш горад для цябе многа значыць, раз з лёгкасцю расстаешся са сталіцай і ўсімі яе спакусамі, каб правесці выхадныя ціха, па-дамашняму

    — Усё так і ёсць. Нягледзячы на тое, што даўно ўжо змяніў месца прапіскі, вельмі люблю Асіповічы і яго жыхароў. Мусіць, таму і адчуваў вялікае хваляванне ў час апошняга канцэрта — як нідзе і ніколі раней. Гэта так адказна — спяваць для людзей, якія цябе вырасцілі, з якімі побач вучыўся ў школе, для тых, хто так шмат зрабіў для прафесійнага станаўлення… Удзячны зале за тую падтрымку і станоўчую энергетыку, якую адчуваў на працягу ўсяго мерапрыемства.

    — Што галоўнае пры выбары рэпертуару?

    — Каб песня не толькі добра гучала са сцэны, але была напоўнена глыбокім сэнсам, мела сваю асаблівую душу. Iнакш яна не мая.

    — А больш даспадобы творы мінорныя ці мажорныя?

    — Люблю светлую тугу, таму ўсё ж больш схіляюся да мінору. Аднак бадзёра-аптымістычных сачыненняў таксама не пазбягаю.

    — А сам спрабаваў пісаць?

    — Не без таго. Можа, і нядрэнна атрымліваецца, аднак не лічу гэта сваім прызваннем. Песні як песні, а хочацца чагосьці рознабакова ўражлівага. Так што быць спеваком атрымліваецца лепш, чым кампазітарам.

    Наколькі ведаю, не толькі выконваеш песні, але і дапамагаеш у справе ўдасканалення вакальных даных і другім?

    — Нярэдка кансультую пачынаючых спевакоў і некаторых вядомых выканаўцаў, пра якіх гаварыць не магу.

    — Паставіць голас — складаны працэс?

    — Канечне, гэта не ўльтрагукавое даследаванне, пасродкам якога можна ўбачыць унутранае, выявіць хіб і вырашыць праблему. Трэба, каб выканаўца кожную ноту звязваў з пэўным станам свайго гукавога апарату, такім чынам авалодваючы ўласным голасам. Растлумачыць такое цяжка, бо ў кожнага пры гэтым свае адчуванні. I тут не скажаш, маўляў, рабі так, як я. Чалавек сам павінен адчуваць гук.

    Многія лічаць, што спявакгэта шматлікія канцэрты, любоў публікі, раскоша

    — Перш за ўсё — гэта вялікія намаганні. Складаемыя б поспеху падзяліў так: 99% — карпатлівая праца, 1% — талент. I наконт ладу жыцця — усё таксама індывідуальна. Галоўнае, не ступіць на сцежку нездаровага саперніцтва, у каго больш “крутая” кватэра, машына і гэтак далей. Я не супраць таго, каб усё мець, але не варта гэтым пышыцца. Найвялікшы скарб — не золата і не каштоўнасці, нават не творы мастацтва. Яго нельга патрымаць у руках, ён захоўваецца ў нашых сэрцах. Мірскія рэчы з цягам часу знікнуць, як сезоны. Яны — часовыя… А вось скарбы сапраўднай дружбы і любові ніколі не страцяць свайго ззяння.

    — Дазволь усё ж не пагадзіцца наконт аднаго працэнта…

    — Мабыць, і сапраўды тут крыху ўтрырую. Удзячны лёсу, што нарадзіўся ў сям’і, дзе адчуванне музыкі перадаецца з генамі — добра спявае мая бабуля Тамара Сяргееўна Клюшнёва, якая жыве ў Забалацці. Ганаруся сваёй любімай сястрычкай Юліяй — сваім выкананнем ніколі не пакідае раўнадушнай залу. Iмпануе, што яна таксама і мая вучаніца, а разам мы вучымся ў вядомага саліста Венскай оперы. Без прыродных дадзеных, канечне, наўрад ці атрымалася б авалодаць мастацтвам вакалу.

    — Згодны, што ў нашым горадзе шмат таленавітых дзяцей?

    — Абсалютна. I нават мару наладзіць мясцовы фестываль у падтрымку музычных талентаў. Хочацца, каб Асіповічы асацыіраваліся ў беларусаў не толькі як сталіца артылерыі і буйны чыгуначны вузел, але і месца, дзе вырастаюць добрыя вакалісты.

    Дзякуй за змястоўную гутарку. I няхай усе задумкі стануць рэальнасцю!

    Гутарыла Валянціна КОРБАЛЬ.

    Bel canto — італ. “цудоўнае спяваннетэхніка віртуозных спеваў.

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    Осиповичские медики делятся своим мнением о вакцинации против коронавируса

    В районе идет вакцинация против коронавируса, однако многие земляки еще в раздумьях: делать прививку или нет. Своим мнением и личной историей делится заместитель главного врача по медицинской части УЗ "Осиповичская ЦРБ" Надежда Штельман:

    Осиповчане рассказывают куда охотнее всего ходят за покупками

    Што, дзе і па чым купіў — бадай, адна з самых абмяркоўваемых на аўтобусных прыпынках, у калідорах паліклінікі, на дваровых лаўках, нярэдка і рабочых месцах тэма. Людзі дзеляцца інфармацыяй пра акцыі і зніжкі, наракаюць на дарагавізну, аналізуюць работу асобных гандлёвых кропак. А якія з магазінаў карыстаюцца найбольшай павагай асіпаўчан? Аб гэтым пацікавіліся ў іх.

    Осиповчане Олеся и Андрей Кадаевы знают, как предотвратить ЧС

    Андрея Витальевича коллеги ценят за профессионализм, исполнительность, принципиальность и умение грамотно решать поставленные перед ним задачи. Многие обращаются к нему за советом, и он обязательно делится своим опытом с сослуживцами. Олесю Сергеевну описывают как человека коммуникабельного, креативного, открытого для всего нового, активного и создающего позитивный настрой.

    В Осиповичах прошла отчетно-выборная Конференция РО ОО «БРСМ»

    В среду, 21 июля, состоялась VII отчетно-выборная конференция райорганизации ОО "БРСМ", где молодежь подвела итоги за прошедшую пятилетку и поставила задачи на будущее.