15.9 C
Осиповичи
Пятница, 1 июля, 2022
Еще

    Категория

    Гісторыя

    Фотофакт

    Состояние участка улицы Интернациональной между Сумченко и Дмитриева, скажем так, не способствует движению транспорта и городской пейзаж не украшает. Земляные работы здесь проводились Осиповичским отделением филиала "Бобруйскводоканал" еще прошлой осенью, но с наведением должного порядка как-то не задалось.

    Ад прадзедаў спакон вякоў…

    У экспазіцыйнай зале “Прырода роднага краю” Дараганаўскага школьнага музея прадстаўлены флора і фаўна нашага рэгіёна. Тут знаходзяцца цікавыя і нават незвычайныя музейныя прадметы, якія не заўсёды можна ўбачыць, блукаючы па лясных сцежках. А ў музеі яны знайшлі пастаянную прапіску.

    День Победы

    Осиповичи празднуют 9 Мая Более тысячи человек присоединилось к акции «Бессмертный полк», с которой началось празднование 77 -летия Дня Победы советского народа в Великой Отечественной войне.

    Лапіцкі пясняр

    Песня “Касіў Ясь канюшыну” ў 70-80-я гады гучала амаль з кожнага акенца. Ансамбль “Песняры” тады быў сапраўдным супергуртам. Ды і зараз застаецца важнай часткай беларускай фолк-музыкі

    “Маяк”: 75 лет истории успеха

    Система Госрезерва — своеобразный амортизатор, который сглаживает дисбаланс между потребностями в материальных ресурсах и возможностями их пополнения. Поскольку причины для такой несинхронности всегда веские и касаются интересов целой страны, работать предприятия Департамента по материальным ценностям Министерства по чрезвычайным ситуациям Республики Беларусь должны безукоризненно.

    Дамы таксама ідуць у адстаўку.

    Гэты будынак звонку нагадвае школу або жылы дом: трохпавярховая пабудова даволі салідных памераў, пафарбаваная ў ярка-ружовы колер. Але недагледжаны двор, пусташ наўкола ды суседства з закінутым будынкам клуба, што ў скрусе паглядае забітымі аканіцамі, сведчаць: зараз тут рэдка бываюць людзі. Толькі святло, што гарыць у адным з акон, і ўключаныя ліхтары каля аднаго з уваходаў пацвярджаюць, што будынак мае гаспадароў.

    Дзяцінства, пра якое не хочацца ўспамінаць

    Першыя ўспаміны дзіцяці занатоўваюцца ў сярэднім ва ўзросце каля трох гадоў. Запамінаюцца, як правіла, самыя яркія падзеі. Для Любові Яфімаўны Ганчар гэта не ранішнік у дзіцячым садзе і не новая цацка. Яе першыя ўспаміны — гэта мост, натоўп людзей, плач і крыкі. Маленькіх дзяцей вырываюць з рук матуль. А потым — вагон і доўгая дарога...

    Четыре поколения — не предел

    На железной дороге семейная преемственность всегда поддерживалась. Потомственные профессионалы здесь ценятся как носители высокой трудовой этики и пример добросовестного отношения к работе. Но есть и встречный процесс. Трудовые династии возникают при двух обязательных условиях: если у нового поколения есть уважение к родительскому делу и возможность в нем самореализоваться.

    “Болотный” паровоз

    Чем больше деталей выявляешь на фотоснимке другой эпохи, тем большая осторожность требуется, чтобы сложить из них правильную картину. Особенно это касается техники, чей вид может сильно отличаться от "паспортного". Долгая эксплуатация при дефиците "родных" запчастей вынуждала импровизировать при подборе более или менее подходящих аналогов. Если техники мало, важно, чтобы она работала. А каким образом, дело второстепенное.

    Адгукаецца болем

    Сонейка гэтыя дні свяціла сапраўды па-вясноваму, саграваючы прамёрзлую за зіму зямлю і радуючы людзей, якія засумавалі ўжо па цяплу. Можа, менавіта так яно свяціла і 79 гадоў таму. Але гэтага не ўбачылі жыхары Хатыні. Бо ў той сакавіцкі дзень неба над іх роднай вёскай было зацягнута дымам, а самі яны зажыва спалены ў адной з пабудоў.

    Сестра Хатыни

    Есть в нашем районе деревня с интересным названием Бозок. Здесь тихо и спокойно, вокруг лес, река, раздолье. Однако с каждым годом всё реже можно услышать чью-нибудь речь в этих местах. Деревня медленно умирает…

    Забытыя абрады Дараганаўскага краю

    (З матэрыялаў Дараганаўскага школьнага комплекснага краязнаўчага музея)

    Последнее

    Реклама