17.3 C
Осиповичи
Пятница, 23 июля, 2021
Еще

    С музыкой по жизни. Осиповчане Нина и Виктор Ланщаковы рассказывают свою жизненную историю

    Популярное

    #Сям’Я

    Трывала музыка звязала

    Пра гэтых музыкаў пісалі новавалынская, капыльская, асіповіцкая раённыя газеты і нават польская “Трыбуна люду”. Яны далі новае жыццё Дому культуры вёскі Пясочнае і працягнулі музычную справу паэта-песенніка Адама Русака

    З Мазыром у Ніны і Віктара Ланшчаковых звязаны найлепшыя ўспаміны юнацтва. Дзяўчына пабыла там на практыцы, а пасля заканчэння культасветвучылішча стала працаваць мастацкім кіраўніком. У гэтым жа горадзе юнак праходзіў тэрміновую службу ў ваенным аркестры. І лёс наканаваў дзвюм творчым асобам сустрэчу, знаёмства, а пасля — спатканні, гутаркі, сумесныя спевы. Можа нават на мове песні яны і прызналіся адзін аднаму ў каханні, якое нясуць з гонарам праз усё жыццё і якое дапамагае пераадольваць усе цяжкасці і дастойна праходзіць выпрабаванні.

    Часу на доўгія роздумы і заляцанні Віктару не было, бо набліжаўся “дэмбель”. Ды і чаго цягнуць “валынку”, калі сэрца падказвала: дзейнічай, інакш будзеш шкадаваць. І ён павёў сваю выбранніцу ў загс. Зарэгістравалі адносіны. А ў водпуск паехалі ва Украіну.

    Гэта паездка аказала важны ўплыў на далейшае жыццё. Трапілі якраз на Дзень шахцёра, які ў гарадах, дзе кожны другі меў дачыненне да здабычы вугалю, адзначаўся даволі маштабна. Маладая пара не змагла застацца ўбаку. І калі ўкраінцы пачулі, як заліхвацкі Віктар іграе на баяне, а Ніна задушэўна спявае пад яго музыку, яны не толькі запісалі сям’ю Ланшчаковых у праграму выступленняў, але і прапанавалі месца работы, а пазней і жыллёвае пытанне дапамаглі вырашыць. Так маладая пара на некалькі дзясяткаў гадоў атабарылася ў горадзе Новавалынск на Заходняй Украіне. Віктар працаваў у Палацы піянераў, Ніна — у дзіцячым садзе. А мастацкая самадзейнасць у тую пару перажывала росквіт. Кожная з 10 шахт мела свае музычныя калектывы. Забеспячэнне было выдатнае. З касцюмамі, інструментамі, дэкарацыямі праблем не мелі. І музыку вельмі любілі — як дзеці, так і дарослыя. Пастаянныя канцэрты, фестывалі, конкурсы. Ездзілі ў Адэсу, Польшчу, выступалі ў суседніх гарадах.

    Але праходзіць усё — і добрае, і дрэннае. Вятры перамен у 90-я гады пазакрывалі горадаўтвараючыя шахты. Моладзь стала раз’язджацца ў пошуках працы па іншых краінах. І светаўспрыманне людзей неяк неўпрыкмет пачало мяняцца. Не стала некалі дружных пасядзелак у дварах — з музыкай і песнямі. Атмасферу святочнасці змянілі насцярожанасць і нейкая варожасць.

    Ніна Сяргееўна са слязамі на вачах успамінае, як ім, людзям, чые бацькі і іншыя родныя прайшлі вайну і вярнуліся з ордэнамі і медалямі, даводзілася назіраць на вуліцах палітычныя проціборствы. Ды і на жыццё зарабляць стала цяжэй. Дзеці да таго часу паз’язджалі з Украіны, а за імі пакінулі раней гасцінную краіну і бацькі.

    Выбралі для жыцця Капыльшчыну. Без прапіскі і пасведчання на права жыхарства было складана, але людзі выручалі. На першых парах кінамеханік прапісаў да сябе. Так Віктар Міхайлавіч стаў загадчыкам Дома культуры ў вёсцы Пясочнае — на радзіме аўтара мноства песень Адама Русака. Установа культуры ў тую пару прыйшла ў заняпад, і спатрэбілася шмат намаганняў, каб сабраць пад яе шаты людзей, не раўнадушных да музыкі. З дапамогай гэтай улюбёнай у сваю справу пары і пры падтрымцы Міністэрства культуры праз нейкі час Дом культуры было не пазнаць, самадзейнасць актыўна працавала.

    На тры гады прытуліў Віктара і Ніну Капыльскі раён, а потым яны пераехалі ў Асіповічы, дзе і пражываюць ужо 20 гадоў. Віктар Міхайлавіч стаў працаваць у Дараганаўскай школе, а Ніна Сяргееўна — у дзіцячым садзе. Знаёмілі дзяцей з таямні-цамі музыкі, якая валодае вялікай сілай. А яшчэ гэта творчая сям’я напаўняе натхненнем народны ансамбль народнай песні “Вяселле” Каўгарскага сельскага клуба, у складзе якога выступаюць многа гадоў, для якога падбіраюць песенны матэрыял, падтрымліваючы цікавасць вясковага насельніцтва да народных абрадаў, свят і наогул духоўнай скарбніцы свайго краю. Там, дзе выступаюць гэтыя артысты, заўсёды шматлюдна, бо яны ўмеюць данесці да слухачоў непаўторную адметнасць, душэўнасць і глыбокі змест народнай песні.

    Ім добра ўдаецца захапіць спевамі і дзяцей, з якімі шмат гадоў займаліся вакальным мас-тацтвам. Віктар Міхайлавіч і зараз працуе ў цэнтры творчасці дзяцей і моладзі. Кажа, што хоць сярод сучасных дзяцей шырока распаўсюджана хіп-хоп культура, у іх навушніках гучыць электронная музыка, але яны адгукаюцца і на традыцыйныя дзіцячыя песні. І ў аздараўленчым лагеры дружна спяваюць вечныя песні Уладзіміра Шаінскага, Юрыя Чычкова і іншых класікаў. Асабліва каштоўным лічыць, калі хтосьці з выхаванцаў просіць развучыць песню, якую чуў ад бабулі ці ў дзіцячым кінафільме. Гэта значыць, што з’явілася цікавасць. Насенне дае свае ўзыходы, калі пасеяна правільна.

    У кватэры і на дачы гэтай дружнай сям’і часта гучыць песня. Спяваць любілі іх бацькі, пяюць сёстры-браты, дзеці. А пад мілагучны напеў Ніне Сяргееўне вельмі добра вышываецца. Нямала карцін упрыгожвае сцены іх дома. І няхай нас не запэўніваюць філолагі, што слова “песня” — неадушаўлёнае…

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    Осиповичские медики делятся своим мнением о вакцинации против коронавируса

    В районе идет вакцинация против коронавируса, однако многие земляки еще в раздумьях: делать прививку или нет. Своим мнением и личной историей делится заместитель главного врача по медицинской части УЗ "Осиповичская ЦРБ" Надежда Штельман:

    Осиповчане рассказывают куда охотнее всего ходят за покупками

    Што, дзе і па чым купіў — бадай, адна з самых абмяркоўваемых на аўтобусных прыпынках, у калідорах паліклінікі, на дваровых лаўках, нярэдка і рабочых месцах тэма. Людзі дзеляцца інфармацыяй пра акцыі і зніжкі, наракаюць на дарагавізну, аналізуюць работу асобных гандлёвых кропак. А якія з магазінаў карыстаюцца найбольшай павагай асіпаўчан? Аб гэтым пацікавіліся ў іх.

    Осиповчане Олеся и Андрей Кадаевы знают, как предотвратить ЧС

    Андрея Витальевича коллеги ценят за профессионализм, исполнительность, принципиальность и умение грамотно решать поставленные перед ним задачи. Многие обращаются к нему за советом, и он обязательно делится своим опытом с сослуживцами. Олесю Сергеевну описывают как человека коммуникабельного, креативного, открытого для всего нового, активного и создающего позитивный настрой.

    В Осиповичах прошла отчетно-выборная Конференция РО ОО «БРСМ»

    В среду, 21 июля, состоялась VII отчетно-выборная конференция райорганизации ОО "БРСМ", где молодежь подвела итоги за прошедшую пятилетку и поставила задачи на будущее.