9 C
Осиповичи
Воскресенье, 19 сентября, 2021
Еще

    Акопная творчасць

    Популярное

    Асiповiцкi Край
    Асiповiцкi Крайhttp://gzt-akray.by
    Издание существует с 1931 года. Сегодня "Асіповіцкі край" выходит дважды в неделю по вторникам и пятницам. Тираж - около 5 тыс. экземпляров. Приоритетная тема для журналистов "районки" - жизнь Осиповщины: люди, работа предприятий и организаций, массовые мероприятия и многое другое. Оставайтесь с нами!

    У раённым музеі адкрылася новая экспазіцыя, прысвечаная Вялікай Айчыннай вайне

    Іна Заскевіч.

    i.zaskevich@gzt-akray.by

    Вайна — з’ява, проціпаказаная чалавечай існасці. На ёй страляюць, забіваюць, становяцца інвалідамі, чарсцвеюць душою; падчас яе агаляюцца ўсе адмоўныя якасці чалавека, схаваныя звычайна кудысьці глыбока ў патаемныя куточкі свядомасці. Гэтаксама, як і праяўляецца сіла духу, адвага, мужнасць, спрыт, кемлівасць і працавітасць.

    На такія думкі навяло наведванне выставы калекцыі Валерыя Дзяшчэні “Вещдоки Второй мировой”, якая размешчана ў раённым гісторыка-краязнаўчым музеі.

    Людзі не павінны ваяваць. Яны народжаны для стваральнай працы, каб упрыгожваць навакольны свет, а не разбураць яго. Аб гэтым літаральна крычыць кожны экспанат. А іх у экспазіцыі каля 160. Лыжкі і пражкі, партсігары і грабеньчыкі, сумкі і баклажкі… Паміж баямі нават у аскетычных умовах акопаў, зямлянак, бліндажоў і дотаў знаходлівыя салдаты ўмудраліся вырабляць сабе партсігары з кускоў алюмінію або выплаўляць алавяныя лыжкі, прычым кожны па сваім узоры. Навокал грымелі выбухі, рваліся снарады, тут і там валяліся пакарожаныя абломкі самалётаў, разбітыя танкі, пушкі, а гільзамі і наогул была ўсеяна зямля. І гаспадарлівыя воіны не маглі прайсці міма ўсяго гэтага скарбу, які ў мірны час ператварыўся б у прылады працы.

    І хоць не ведалі нашы дзядулі і прадзядулі, колькі часу ім адмерана на гэтым свеце, але нешта ладзілі, плавілі, гнулі, рэзалі і падбівалі, нават пад кулямі. І вось ужо няхітры прадмет ужытку гатовы! Народныя ўмельцы ішлі нават далей. Яны распісвалі яго, упрыгожвалі выявамі, часам простымі, а ў некаторых выпадках — такімі, што здаюцца завадской чаканкай. Многія падпісваліся, указвалі нумар часці і іншыя каардынаты, па якіх зараз новыя гаспадары знаходзяць згубленыя сляды аўтараў. Некаторыя і сродкам нагляднай агітацыі служылі, бо на іх размяшчаліся розныя заклікі. Словам, кожная такая рэч, на першы погляд далёкая ад вайны, мае сваю гісторыю і баявы шлях. На некаторых — не толькі драпіны ад дотыку іншых прадметаў, але і сляды куль захаваліся.

    Збіраць сваю калекцыю Валерый пачаў даўно. Што выклікала тую цікавасць, зараз цяжка сказаць. У Вялікую Айчынную ваяваў на фронце прадзед, ён прапаў без вестак у жніўні 1944 года. Хлопец зацікавіўся, дзе служыў прашчур, вывучыў журнал баявых дзеянняў яго часці, даведаўся, што след прадзядулі — а тады маладога салдата — абрываецца недзе на мяжы Заходняй Беларусі і Польшчы. Вось гэты экскурс у мінулае і падштурхнуў да сённяшняга занятку, які носіць не вузка ўтылітарны сэнс, а накіраваны на больш глыбокае вывучэнне гісторыі вайны, праваднікамі ў якую служаць старыя рэчы, што калісьці трымалі ў руках салдаты. Часта перад самай смерцю. Аб чым думалі яны, што адчувалі? Можа, хто з нашых родных карыстаўся гэтымі самаробнымі грабеньчыкам ці брытвай, рамянём ці нажом? Чаму, ідучы ў бой, абаронцы хацелі выглядаць годна? Пытанняў шмат. Адказаў на іх, на жаль, ужо не дачакаемся…

    Предыдущая статьяЗа мирную жизнь – поклон до земли
    Следующая статьяМинуты памяти

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    Что произошло в Осиповичах за неделю

    Поўны курс вакцынацыі супраць каранавіруса COVID-19 прайшлі ўжо 6 720 землякоў — 18,2% дарослага насельніцтва раёна, першую дозу вакцыны атрымалі 7 663 (20,7%).

    МЫ-едины

    Торжественное мероприятие прошло в МПЦ "Ровесник"

    Пусть народное единство станет источником величайшей духовной силы для будущих поколений

    Президент Александр Лукашенко поздравил белорусов с Днем народного единства.

    Владимир Ровбель: У нас адна нацыянальнасць,адна гісторыя

    Лічу, што ў любой арганізацыі, кожным раёне, краіне павінен быць надзейны лідар, які зможа не толькі заваяваць павагу народа, але і ўмела кіраваць

    Анна Тур о праздновании Дня народного единства

    17 верасня краіна адзначае новае, але са старымі каранямі свята. Што яно азначае для насельнікаў Асіповіччыны?