17 C
Осиповичи
Среда, 12 мая, 2021
Еще

    Предшественник форвардера

    Популярное

    Аб чым расказвае здымак

    Папярэднік форвардара

    Гэты чалавек фатаграфаваўся нячаста: такая раскоша ў гады яго маладосці была недаступна, да таго ж не аб здымках думалі яго сучаснікі, а як узнавіць краіну пасля страшнай вайны. І тым большым цудам здаецца гэта картачка, якая была зроблена ў 1958 годзе невядомым фатографам.

    На ёй — Фёдар Грышановіч, жыхар вёскі Ігнатоўка. Там ён нарадзіўся 25 чэрвеня 1927 года, вырас, ажаніўся на Веры Аляксееўне, якая нарадзіла яму восьмёра дзяцей. Працаваў лесніком Ліпенскага лясніцтва. Вось адзін з момантаў яго работы і адлюстраваны на здымку. Коней як у калгасах, так і ў лясніцтвах не хапала, таму на дапамогу прыходзілі валы.

    Сучасным работнікам лясной гаспадаркі нават уявіць цяжка, што калісьці не магутныя харвестары і форвардары выкарыстоўваліся на нарыхтоўцы драўніны, а наравістыя рагатыя жывёліны. Ды і самі людзі шчыравалі, нібы тыя валы, каб забяспечыць краіну неабходным будаўнічым матэрыялам.

    Вельмі ўдзячныя дачцэ гэтага працавітага чалавека Надзеі Фёдараўне, якая прадаставіла нам гістарычнае фота. Дарэчы, Фёдар Пятровіч пазней працаваў пастухом, пасвіў вясковы статак. А потым быў конюхам у калгасе. У вёсцы, якая сёння налічвае 10 жыхароў, калісьці было 100-120 кароў, што сведчыць аб адпаведнай колькасці насельнікаў.

    12 гадоў таму Фёдар Пятровіч пайшоў з жыцця, але памяць у сэрцах родных захавалася. А яшчэ ёсць і гэта вось фота, на якім Фёдар малады і вясёлы…

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    Лукашенко: пока наше поколение живо, Беларусь всегда будет стоять намертво

    Белорусы никогда не позволят смотреть на свою землю с презрением. Об этом Президент Беларуси Александр Лукашенко заявил сегодня на церемонии возложения венков к монументу Победы по случаю 76-й годовщины Великой Победы.

    Праздник, соединивший скорбь и радость

    Каждый год вместе с нежной листвой и цветением садов на белорусскую землю приходит один из самых важных и масштабных праздников — День Великой Победы. В этом году наша страна встречает 76 мирную весну.

    Гуляюць хлопчыкі ў вайну

    Усё далей ад нас вогненныя саракавыя гады. Ужо не адно пакаленне стаіць паміж тагачаснымі абаронцамі краіны і сённяшнімі школьнікамі. Не расказваюць рабятам дзядулі і бабулі пра вайну, бо самі ведаюць пра яе толькі ад уласных бабуль. А таму не так блізка і востра адчуваюць ужо цяперашнія дзеці боль і горыч страт, цяжар жыцця ў акупацыі, складаныя ўмовы франтавых будняў.

    Моя встреча с Великой Отечественной

    Мне не суждено было пережить годы военного лихолетья: я родился, когда страна занималась мирным строительством, осваивала целину, разведывала недра земли, рвалась в космос. О войне напоминали лишь детские игры да звон боевых наград во время многочисленного шествия воинов-фронтовиков в День Победы.

    К сведению пассажиров

    РАСПИСАНИЕ движения автобусов