7.8 C
Осиповичи
Суббота, 8 мая, 2021
Еще

    Осиповчанка Елена Кашко награждена Почетной грамотой Белорусской железной дороги

    Популярное

    Чыгунка

    Цягнік адправіцца, вакзал застанецца

    Дзяжурны памочнік начальніка вакзала Алена Кашко ўзнагароджана Ганаровай граматай Беларускай чыгункі

    Чыгуначны шлях Алены Дзмітрыеўны вымяраецца не ў кіламетрах, перагонах і станцыях, а ў гадах. І ён немалы: 32 гады бездакорнай працы.

    Пачынала калісьці білетным касірам, затым стала дзяжурным па вакзале.

    Сёння Алена Дзмітрыеўна — паважаны чалавек, які ахвотна дзеліцца вопытам з калегамі і перажывае за будучыню чыгункі.

    Кожную змену яна шмат разоў выходзіць на перон, каб сустрэць і правесці кожны цягнік, што праходзіць праз станцыю. Адказвае за інфармаванне пасажыраў і сустракаючых аб прыбыцці таго ці іншага саставу. А яшчэ, як дбайная гаспадыня, сочыць за парадкам навокал. Дзякуючы наяўнасці сучаснай сістэмы відэаназірання, са свайго рабочага кабінета можа ўбачыць любую частку памяшкання вакзала і тэрыторыю, што знаходзіц-ца па яго перыметры. Гэта дапамагае своечасова адрэагаваць, калі ўзнікаюць якія інцыдэнты паміж тымі, хто па нейкіх прычынах аказаўся на вакзале. А сустракаецца тут розны люд. Бывае, што і сваркі ды бойкі спрабуюць учыніць або засынаюць проста на лаўцы ў непрытомным стане. Калі-нікалі пакідаюцца без нагляду рэчы або камусьці патрабуецца медыцынская дапамога. Усе гэтыя сітуацыі дзяжурны памочнік павінен тэрмінова “разруліць”, каб іншыя не адчувалі ніякага дыскамфорту. Адказвае і на пытанні пасажыраў, якія часта звяртаюцца да яе. Часцей за ўсё цікавяцца раскладам руху цягнікоў. Дарэчы, работнікі вакзала з задавальненнем паведамілі, што з 8 лютага пасля вымушанага перапынку аднавіліся рэйсы на Маскву. Цягнікі адпраўляюцца з Мінска, але многія набываюць білеты ў касах нашага вакзала.

    — Работа ў Алены Дзмітрыеўны напружаная, аднак яна спраўляецца з ёй выдатна. Чалавек надзейны, адказны і сапраўдны прафесіянал, — зазначае начальнік вакзала Максім Лапко.

    Реклама

    Последнее

    Гуляюць хлопчыкі ў вайну

    Усё далей ад нас вогненныя саракавыя гады. Ужо не адно пакаленне стаіць паміж тагачаснымі абаронцамі краіны і сённяшнімі школьнікамі. Не расказваюць рабятам дзядулі і бабулі пра вайну, бо самі ведаюць пра яе толькі ад уласных бабуль. А таму не так блізка і востра адчуваюць ужо цяперашнія дзеці боль і горыч страт, цяжар жыцця ў акупацыі, складаныя ўмовы франтавых будняў.

    Моя встреча с Великой Отечественной

    Мне не суждено было пережить годы военного лихолетья: я родился, когда страна занималась мирным строительством, осваивала целину, разведывала недра земли, рвалась в космос. О войне напоминали лишь детские игры да звон боевых наград во время многочисленного шествия воинов-фронтовиков в День Победы.

    К сведению пассажиров

    РАСПИСАНИЕ движения автобусов

    Память живет в наших сердцах

    Празднование Дня Победы традиционно начинается за несколько дней до 9 Мая: уже вчера прошла церемония возложения цветов и венков к памятнику на братской могиле...

    Минуты памяти

    Традиционно накануне праздника у памятника-скульптуры «Воин и партизанка» на Братской могиле советских воинов и партизан в Татарке прошел торжественный митинг, посвященный 76-й годовщине Великой...