12.1 C
Осиповичи
Среда, 30 сентября, 2020
Еще

    Жительница Осиповичского района о ликвидации аварии на Чернобыльской АЭС

    Популярное

    В Осиповичах прошел Кубок Беларуси по мотокроссу

    Минувшие выходные стали настоящим праздником для всех, кто любит экстремальные виды спорта и просто не прочь интересно провести время. По старой доброй традиции, которую в последние годы стараются возобновить, на трассе возле стадиона "Юность" прошли соревнования мотоциклистов, приуроченные ко Дню машиностроителя. Да какие! Наш город уже во второй раз за 3 года принимал участников открытого Кубка Беларуси по мотокроссу.

    В Осиповичах – Кубок Беларуси!

    Яркие, зрелищные, любимые многими соревнования по мотокроссу вновь ждут осиповчан и гостей города: Осиповичи в очередной раз принимают открытый Кубок Республики Беларусь по мотоциклетному кроссу, посвященный Дню машиностроителя.

    Осиповчанин Тимофей Астрашевский занимается мотокроссом с пяти лет

    Без малого 6 лет назад "районка" впервые рассказала об одном из самых юных приверженцев мотокросса в области — осиповчанине Тимофее Астрашевском. Тогда мальчишка только делал первые шаги в этом достаточно серьезном виде спорта — и подавал большие надежды. Оправдались ли ожидания его отца-тренера Алексея и как далеко продвинулся Тимофей по спортивной лестнице?

    Предвыборная программа кандидата в депутаты Натальи Книги

    Предвыборная программа кандидата в депутаты Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь седьмого созыва по Осиповичскому избирательному округу № 89 Книги Натальи Ивановны Работая вместе, сделаем...

    26 красавіка — дзень Чарнобыльскай трагедыі

    Прыцягненне чыстага неба

    У яе працоўнай біяграфіі — ліквідацыя аварыі на атамнай электрастанцыі

    Ніну Грэсь заўсёды вабілі незвычайныя прафесіі.
    І жыццё сваё яна звязала з нязвыклай для дзяўчыны справай. Згадзіцеся, лётчыка ў спадніцы даводзіцца сустракаць нячаста.
    А дарога з зямлі ў блакітны прастор была няпростай. Вырасла Ніна ў мнагадзетнай сям’і на адным з хутароў Баранавіцкага раёна. Хацела стаць вадзіцелем тралейбуса, але непаўналетніх на гэту работу не бралі. Затое ахвотна прынялі ў прафтэхвучылішча, дзе выпускніца асвоіла прафесію майстра-мадэльера галаўных убораў. А потым стала працаваць у Полацкім КБА.
    Аднойчы яе накіравалі ў сталіцу для адбору патрэбных тканін. Каб хутчэй дабрацца, дзяўчына адправілася на самалёце. Той палёт перавярнуў усё яе жыццё. Як заварожаная, глядзела пасажырка ў ілюмінатар на воблакі і лясы, сачыла за паводзінамі борт-правадніцы, разглядала ўнутранае ўбранне крылатай машыны. Яна адчула еднасць з датуль нязведаным светам і нават уяўляла, як ходзіць па воблаках. Неба да болю пацягнула да сябе. Хутка знайшла падмену на рабоце і напісала заяву на звальненне. А сама накіравалася ў Мінск.
    Паступіла працаваць у тралейбуснае дэпо. Маршрут № 2 “Вуліца Чайкоўскага — аэрапорт” стаў любімым, бо дазваляў хоць тэрытарыяльна наблізіцца да мары. Паралельна стала наведваць планерную секцыю ў аэраклубе. Лятаць на новым апараце спадабалася: блакіт нябёс і цішыня. Але дзяўчыне гэтага было мала. Скончыўшы першапачатковы курс, яна перасела ў самалёт. З прадстаўніц прыгожага полу гэты этап прайшла адна. Асвоіла Як-18, а па вышэйшым пілатажы заняла першае месца ў аэраклубе. Гэта дало магчымасць паступіць у лётную школу, куды быў надзвычай сур’ёзны адбор, а адно з абавязковых патрабаванняў — 100 гадзін вышэйшага пілатажу без інструктара. Ад кожнай саюзнай рэспублікі накіроўвалі па 1 курсанту. У 1968 годзе з Беларусі паступіла выдатніца Ніна Грэсь.
    Як усё гэта ўдавалася кволай дзяўчыне — цяжка нават уявіць. Уставала ўпоцемках, бо а пятай гадзіне тралейбусы выязджалі па маршрутах. Адпрацаваўшы змену, спяшалася ў аэраклуб за горадам — спецыяльная машына ў дамоўлены час падбірала навучэнцаў па дарозе. А за штурвалам на працягу некалькіх гадзін вырабляла такія фігуры, што аж дух захоплівала. У інтэрнат вярталася позна вечарам.


    У адзіны дзень без палётаў — панядзелак — усім наказвалі прыходзіць дапамагаць механікам рыхтаваць самалёты да палётаў. Не хадзіў амаль ніхто. А Ніна з’яўлялася. І прыбірала не толькі ў кабіне машыны, але і стаянку мыла: да таго любіла справу, якой займалася.
    Лётную школу ў Калузе — адзіную ў СССР, дзе магчыма было навучацца дзяўчатам, — наша гераіня скончыла з залатым медалём. І прыехала ў родны Мінск, дзе адлятала больш за 2 дзясяткі гадоў на АН-2. Самалёт невялікі, лятае на малой вышыні, але кіраваць ім не так і проста: ва ўмовах гайданкі і адсутнасці аўтапілота вялікая нагрузка прыпадае на рукі кіроўцы. Асабліва, калі гэта жаночыя рукі.
    Займалася Ніна Уладзіміраўна пасажыраперавозкамі, патрулявала лес, каб зберагчы ад пажару, працавала ў геолагаразведцы. А потым каля дзясятка гадоў служыла ў санавіяцыі.
    На аэрадроме сустрэла і сваё каханне. Эрнест Мышакоўскі працаваў авіятэхнікам, абслугоўваў крылатыя машыны. З сям’і патомных святароў, ён таксама па закліку душы заняўся авіясправай. Па шляху Ніны пайшоў і яе малодшы брат Міхаіл. Таксама скончыў лётнае вучылішча з залатым медалём. Але, у адрозненне ад сястры, лётаў на рэактыўных самалётах.
    Красавік 1986 года прынёс беларусам трывожную вестку аб аварыі на Чарнобыльскай электрастанцыі. Санавіяцыя была максімальна задзейнічана ў ліквідацыі наступстваў. Некаторыя звальняліся, каб не ляцець у небяспечную зону. Але толькі не Ніна Мышакоўская. Камуніст па партыйнай прыналежнасці, адказны чалавек па складзе характару і ўлюбёны ў сваю справу пілот, яна дакладна выконвала кожнае заданне. Хойніцкі, Брагінскі, Слаўгарадскі раёны ведала ўжо як свае пяць пальцаў. А лятаць часам даводзілася ва ўмовах задымленасці, дрэннай бачнасці. Арыентавалася на чыгуначныя рэйкі, буйныя аўтадарогі. Вазіла дактароў, чыноўнікаў, навукоўцаў, да-стаўляла грузы.
    Да 1991 года Ніна Уладзіміраўна была ў страі. Пакуль магла, хавала ад медкамісіі прафесійныя і набытыя ў ходзе работы ў небяспечнай зоне захворванні. Але вердыкт дактароў быў строгі: спісаць.
    Так нябеснай ластаўцы давялося спешыцца. І пераехалі разам з мужам у вёску Зборск, адкуль была родам цётка Эрнеста. Вось ужо больш за чвэрць века жыве тут. Цяпер, на жаль, адна. Але спраў хапае. Займаецца агародам, нетрадыцыйнымі методыкамі аздараўлення арганізма, вывучае розныя філасофскія вучэнні, шмат чытае. Па-ранейшаму з захапленнем паглядае ў нябесную сінь на пралятаючыя самалёты. І нечаму ўсміхаецца.

    Іна Заскевіч.
    i.zaskevich@gzt-akray.by

    Реклама

    Последнее

    Срочный сбор средств для Анастасии Нагорной

    Анастасия Нагорная родилась 14 марта 2008 г. Росла, развивалась в соответствии с возрастом. В школе училась на 9-10, увлекалась теннисом, компьютером, шахматами. Свободно разговаривает на английском.

    Осторожно, мошенники

    О способах противостоять наиболее распространенным схемам мошенничества в интернете рассказывает заместитель начальника РОВД по идеологической работе и кадровому обеспечению Андрей Бабич

    Сегодня исполняется 100 лет образования ППСМ Министерства внутренних дел Республики Беларусь

    У далейшым неаднаразова мянялася назва гэтай службы, якая цяпер з’яўляецца адным з структурных падраздзяленняў міліцыі грамадскай бяспекі, але неабходнасць у яе працы была заўсёды і мэта заставалася адзінай — ахова правапарадку і грамадскай бяспекі.

    21 тур. Днепр (Рогачёв) — Осиповичи — 2:1 (1:1)

    Рогачёвский ФК "Днепр" прервал победную серию "Осиповичей". Любопытно, что команда с 7 строки турнирной таблицы к тому же взяла реванш, ведь в первом круге осиповчане обошли Рогачёв со счетом 3:1.

    В Осиповичах прошел Кубок Беларуси по мотокроссу

    Минувшие выходные стали настоящим праздником для всех, кто любит экстремальные виды спорта и просто не прочь интересно провести время. По старой доброй традиции, которую в последние годы стараются возобновить, на трассе возле стадиона "Юность" прошли соревнования мотоциклистов, приуроченные ко Дню машиностроителя. Да какие! Наш город уже во второй раз за 3 года принимал участников открытого Кубка Беларуси по мотокроссу.