15.1 C
Осиповичи
Воскресенье, 27 сентября, 2020
Еще

    Воспоминания о войне жительницы Осиповичского района Антонины Кривонос

    Популярное

    Тонкости управления большим промышленным предприятием на примере ОАО «ОЗАА»

    Суть любого материального производства: берем нечто материальное и, вложив определенное количество труда, получаем продукт — законченный результат деятельности, который можно продать.

    В Осиповичском районе продолжается эпидемическое распространение COVID-19

    — На Осиповщине, как и по всей стране, эпидемия коронавируса не останавливалась, но проходила в контролируемых рамках, — сообщила главный государственный санитарный врач района — главный врач райЦГЭ Екатерина Мукалова. — Сейчас, после определенного снижения уровня заболеваемости инфекцией в летний период, в районе всё чаще регистрируются случаи COVID-19, имеющие эпидемиологическую преемственность: семейные очаги, очаги заболевания по месту работы и учебы; причем в числе заболевших не только пожилые и ослабленные люди, но и дети, трудоспособные граждане.

    В Осиповичах – Кубок Беларуси!

    Яркие, зрелищные, любимые многими соревнования по мотокроссу вновь ждут осиповчан и гостей города: Осиповичи в очередной раз принимают открытый Кубок Республики Беларусь по мотоциклетному кроссу, посвященный Дню машиностроителя.

    Осиповчанин Тимофей Астрашевский занимается мотокроссом с пяти лет

    Без малого 6 лет назад "районка" впервые рассказала об одном из самых юных приверженцев мотокросса в области — осиповчанине Тимофее Астрашевском. Тогда мальчишка только делал первые шаги в этом достаточно серьезном виде спорта — и подавал большие надежды. Оправдались ли ожидания его отца-тренера Алексея и как далеко продвинулся Тимофей по спортивной лестнице?

    Лясная быль

    І зараз страшна ўспамінаць Антаніне Кірэеўне Крыванос з вёскі Леніна той вераснёўскі дзень 1941 года. Яны сям’ёй капалі бульбу ў полі, калі над галавой загудзеў самалёт і стаў пасыпаць мірных жыхароў дажджом куль і бомб. Ледзь паспелі дабегчы да лесу, каб схавацца пад яго шатамі.
    Лес наогул часта станавіўся для беларусаў адзіным выратавальнікам. У вайну Антаніна з бацькамі і сёстрамі правялі там нямала часу. Расказвае, што, калі гітлераўцы пачалі асабліва лютаваць, бацька, каб засцерагчы сям’ю ад небяспекі, выкапаў у гушчары зямлянку, яловымі лапкамі шчыльна высцеліў новае жытло, як мог уцяпліў яго, бо разумеў, што гэты прытулак будуецца надоўга. Вогнішча стараліся падтрымліваць пастаянна, бо запалак дастаць не было дзе. Але ноччу ўсё роўна замярзалі, нават вейкі іншы раз зацягваліся льдзінкамі, зранку цяжка было расплюшчыць во-чы.
    Ваду набіралі ў рачулцы, што працякала непадалёк. Яна была карычневага колеру, але на гэта ніхто не звяртаў увагі. А прадукты шукалі па навакольных вёсках. Аднойчы ў Лапічах матчын брат Коля нагрузіў пляменнікам чамадан ячменю. Дзеці з радасцю пацягнулі каштоўны груз на прыладжаных спецыяльна палазах. Калі ішлі праз Зборск, нечакана ўбачылі там паліцаяў. Схаваліся ў незнаёмай жанчыны, каб пасля працягнуць шлях.
    Зямлянка, у якой жылі, была даволі вялікая. І туды не раз наведваліся партызаны, калі вярталіся з заданняў. Нават аднойчы дэсант з Вялікай зямлі завітаў па дарозе ў атрад.
    Самым цяжкім выпрабаваннем стала для іх блакіроўка. Усіх, хто хаваўся па навакольных лясах, сагналі ў бок Ігнатоўкі. Знаходзіліся на мяжы жыцця і смерці. Але неяк вы-стаялі…
    Калі вярнуліся ў родную Зялёную Дуброву (так раней называўся населены пункт), не знайшлі сваіх хат. Туліліся па чужых. Жылі ў Каменцы, Вяззі. З усёй маёмасці, якую, пакідаючы вёску, пазакопвалі ў зямлю, не засталося нічога. Паліцаі былі вельмі сквапнымі на чужы скарб: штыкамі прашчупвалі агароды і загуменні і падчыстую апусташалі схованкі. Пазбаўленым маёмасці вяскоўцам няпроста было наладжваць мірнае жыццё. Харчаваліся тым, што бог па-шле: памятае, як ласаваліся мясам забітага немцамі каня. Зноў жа выратоўваў лес. Цяпер ужо шчаўем, ягадамі ды іншай расліннасцю.
    Потым тата з дапамогай родных паставіў новую хату. Узнаўляліся калгасы. Туды пайшла працаваць і Антаніна. З цягам часу ледзьве ўдалося дапрасіцца, каб адпусцілі ў лясгас, дзе людзі атрымоўвалі хоць якія грошы. А калі пачалося ўзвядзенне гідраэлектрастанцыі ў Вяззі, дзяўчына ўладкавалася туды. Разам з аднавяскоўцамі капала катлаван, займалася іншымі будаўнічымі работамі.
    Стварыла сям’ю. Нарадзіла чатырох сыноў.
    …Хутка бяжыць час. Вось ужо і дзевяностагадовую мяжу пераступіла бабуля Тоня. Як і ў маладосці, упраўляецца з гаспадаркай сама: вясковыя жанчыны прызвычаеныя да працы. А перажыўшыя вайну — асабліва. Таму галоўнае, аб чым марыць, — каб болей не паўтарыўся падобны глум. І з радасцю паглядае на буслоў, што звыкла кружаць у небе замест колішніх самалётаў з крыжамі.

    Іна Заскевіч.
    i.zaskevich@gzt-akray.by

    Реклама

    Последнее

    У осиповичского райотдела по чрезвычайным ситуациям — надежный тыл

    "Выехали на ликвидацию пожара", "Оказали помощь в ДТП", "Устранили протечку горючих веществ" — чаще всего работа сотрудников МЧС представляется исключительно в ключе подобных сообщений. Но чтобы система оказания помощи населению работала четко и без перебоев, она должна быть налажена уже на этапе быта. Ведь, согласитесь, результат любой деятельности во многом зависит от того, какие условия для этого созданы.

    “За мирную Беларусь!”: патриотический автопробег Осиповичи-Брицаловичи

    Посещение места, связанного с самыми трагичными и одновременно героическими страницами истории родного края, наиболее соответствует духу моральных ценностей, сохранение которых сегодня является одной из важных задач государства и общества.

    Осиповчанин Тимофей Астрашевский занимается мотокроссом с пяти лет

    Без малого 6 лет назад "районка" впервые рассказала об одном из самых юных приверженцев мотокросса в области — осиповчанине Тимофее Астрашевском. Тогда мальчишка только делал первые шаги в этом достаточно серьезном виде спорта — и подавал большие надежды. Оправдались ли ожидания его отца-тренера Алексея и как далеко продвинулся Тимофей по спортивной лестнице?

    Тонкости управления большим промышленным предприятием на примере ОАО «ОЗАА»

    Суть любого материального производства: берем нечто материальное и, вложив определенное количество труда, получаем продукт — законченный результат деятельности, который можно продать.

    Коротко о разном. Осиповичи

    Каля 120 прышчэпак супраць шаленства сабакам і амаль 75 — кошкам зрабілі спецыялісты гарадской ветэрынарнай станцыі ў жніўні. Супраць іншых вірусных захворванняў за той жа месяц прышчэплена 150 і 45 сабак і кошак адпаведна.