-1.2 C
Осиповичи
Четверг, 3 декабря, 2020
Еще

    Юные партизаны Осиповичского района

    Популярное

    В детском саду № 11 «Звездочка» занятия «Экология» проходят в собственной оранжерее

    — Навакольны свет выступае разнастайнай крыніцай ведаў для дзяцей. Жыццёва неабходна вучыць іх з ранняга ўзросту беражліва і ўважліва ставіцца да прыроды, — упэўнена выхавальнік групы “Сонейка” Алена Скобнікава. — Зацікавіць дашкольнікаў гэтай тэмай можна, дазваляючы ім актыўна ўдзельнічаць у працэсе.

    Богданович: белорусские атлеты хотят выступать только под национальным флагом

    Белорусские атлеты хотят выступать только под национальным флагом. Такую точку зрения высказал олимпийский чемпион 2008 года в Пекине в гребле на каноэ Александр Богданович, который поддержал своей подписью открытое обращение к международной и белорусской общественности, сообщили БЕЛТА в пресс-службе НОК Беларуси.

    4 декабря 2020 нотариусы Беларуси будут консультировать бесплатно

    В этом году республиканская благотворительная акция, традиционно приуроченная к празднованию Дня юриста в нашей стране, пройдет в режиме онлайн. Участие в ней примут все нотариальные конторы и нотариальные бюро нашей страны.

    Как новые технологии влияют на жизнь земляков

    Современные технологии призваны улучшать качество жизни, делать некоторые ее аспекты проще и доступнее. Наверное, уже не осталось тех, кого можно удивить, например, возможностью бесконтактной оплаты в магазине с помощью банковской карты. Или тем, что практически любые покупки можно совершить вообще не выходя из дома — через интернет. Всё это оказывается весьма кстати, особенно в условиях вирусной эпидемии. Но, как говорится, нет предела совершенству. Еще одна новинка была предложена в начале осени белорусам, которые пользуются общественным транспортом.
    Асiповiцкi Край
    Асiповiцкi Крайhttp://gzt-akray.by
    Издание существует с 1931 года. Сегодня "Асіповіцкі край" выходит дважды в неделю по вторникам и пятницам. Тираж - около 5 тыс. экземпляров. Приоритетная тема для журналистов "районки" - жизнь Осиповщины: люди, работа предприятий и организаций, массовые мероприятия и многое другое. Оставайтесь с нами!

    Недалёка ад былога Дараганаўскага дзіцячага дома ў маладым сасняку знаходзіцца магіла. Сцяжынка, што вядзе да яе, ніколі не зарастае травой. Сюды часта прыходзяць жыхары навакольных вёсак, школьнікі.

    Тут, дзе шумяць сосны, пахаваны юныя партызаны, былыя выхаванцы мясцовага дзіцячага дома Іван Кіслы і Рыгор Міхадзюк.

    Гэтыя камсамольцы нічым асабліва не адрозніваліся ад сваіх равеснікаў. Ваня быў высокага росту, са светлымі валасамі і блакітнымі вачыма. Ён захапляўся авіямадэлізмам. Яго сябар — каржакаваты, шыракаплечы — любіў лавіць рыбу і   мог гадзінамі сядзець з вудай на пясчаным беразе Пцічы, што працякала непадалёк. Ваня марыў стаць лётчыкам, Грыша — інжынерам. Але ажыццявіцца марам перашкодзіла Вялікая Айчынная.

    Да вайны амаль палова насельніцтва мястэчка Дараганава былі яўрэямі. Трагічна склаўся іх лёс, як і выхаванцаў дзіцячага дома.

    24 чэрвеня яны рушылі ў напрамку Асіповіч, але вярнуліся, бо па дарозе даведаліся, што станцыя разбіта, цягнікі не адпраўляюцца.

    Пачалося цяжкае жыццё ў акупацыі. Многія выкладчыкі і выхаванцы пайшлі на фронт, а з дзецьмі засталіся Ігнат Львовіч Наўмюк, які ўзяў на сябе абавязкі дырэктара, касцялянша Юзэфа Нікадзімаўна Вакалюк, повар Аляксандра Львоўна Тараноўская, прыбіральшчыца Вольга Максімаўна Сташкевіч, начная нянечка Матрона Іванаўна Паходава. Старэйшыя выхаванцы клапаціліся пра малодшых. Прадукты харчавання ў запасе былі, і жыццё дзіцячага дома працягвалася.

    У Дараганаве немцы з’явіліся 28 чэрвеня 1941-га, а канчаткова вёска была акупіравана ў пачатку ліпеня. Будынак школы адвялі пад камендатуру, немцы жылі ў мясцовым клубе. Былі створаны ўправа і паліцэйскі гарнізон. Першае, што зрабілі фашысты, — забілі чырвонаармейца Волкава, які ахоўваў чыгуначны мост. Яго цела, закіданае галлём, знайшлі падлеткі, якія яшчэ да вайны часта бегалі ў казарму да салдат. Іван і Рыгор пахавалі байца ў лесе непадалёк ад дарогі. Пасля вайны яго перапахавалі ў брацкую магілу каля школы.

    На камсамольскім сходзе старэйшыя дзетдомаўцы пакляліся змагацца з ворагам да апошняй кроплі крыві. Свята выконвалі абяцанне і сябры Кіслы і Міхадзюк. За ракой, у Будаўскім лесе, засталося шмат акружэнцаў. Сярод іх былі і кавалерысты, якія трапілі ў акружэнне. Камсамольцы ўстанавілі сувязь з раненымі байцамі, хавалі чырвонаармейцаў, падлечвалі, насілі прадукты харчавання, медыкаменты, збіралі боепрыпасы. Байцы перадалі хлопцам міну, і яны заклалі яе на чыгунцы паміж станцыямі Дараганава і Дзераўцы. Нямецкі паравоз быў пада-рваны. Пасля яны знішчылі тэлефонныя апараты на пошце і станцыі.

    Фашысты вырашылі вывезці ў Германію жывёлу. У адзін з пахмурных вераснёўскіх дзён статак кароў, падганяемы невялікай групай ахоўнікаў, рушыў з вёскі Дараганава. Юнакі зрабілі засаду і кінулі ў гітлераўцаў гранату. Пасля першых выбухаў і выстралаў акупанты разбегліся, пакідаўшы зброю.

    Пра сувязь падлеткаў і акружэнцаў ведалі ў мястэчку. 5 верасня 1941 года па даносе заваёўнікі разам з паліцэйскімі наладзілі аблаву ў дзіцячым доме. Там хаваўся паранены лейтэнант Ваня (прозвішча невядома); выбягаючы, ён кінуў наган у сажалку каля дзіцячага дома. На жаль, ён не ведаў, што каля лясніцтва пад вышкай схаваўся ў засадзе нямецкі кулямётчык, які і скасіў аўтаматнай чаргой маладога байца. А ў дзіцячым доме фашысты пачалі рабіць вобыск і ў ложках Івана і Рыгора знайшлі наган і карабін. Іх арыштавалі. Доўга здзекваліся з камсамольцаў, але тыя не сказалі ні слова. Праз некаторы час на месцы былога піянерскага лагера ў яме склепа хлопцаў расстралялі. А разам з імі яшчэ 24 мужчын-яўрэяў, у іх ліку быў Ігнат Наўмюк. Прозвішчы многіх невядомы і сёння.

    Аб трагедыі, што адбылася ў першыя месяцы вайны, у сваёй кнізе “Параненыя ўспаміны” былы жыхар Дараганава, сын мясцовага ляснічага Уладзімір Кісялёў успамінаў: “У канцы жніўня 1941 года са Старых Дарог прыбылі ў Дараганава жандармы, якія, прачасаўшы вёску, арыштавалі каля 30 мужчын, а пасля расстралялі іх. Яма каля гаспадарчага блока сухотнага санаторыя была даверху запоўнена забітымі. Колькі іх было тады, невядома. Ведаю, што многа — чалавек 20-30, можа, і болей”.

    Пасля вайны на месцы расстрэлу каля школы паставілі невялікі помнік. У 1975 годзе ўсталяваны новы з надпісам: “Спыніся, падарожнік! Успомні мірных грамадзян, расстраляных фашыстамі 5 верасня 1941 года”. Пакуль на помніку 11 прозвішчаў…

    Валянціна Аўдзейчык,

    дырэктар Дараганаўскага комплекснага краязнаўчага музея.

    Реклама

    Последнее

    За сутки в Беларуси зарегистрирован 1701 пациент с COVID-19, выписаны 1729

    За сутки в Беларуси зарегистрирован 1701 пациент с COVID-19, выписаны 1729. Об этом БЕЛТА сообщили в пресс-службе Министерства здравоохранения.

    В Могилевской области 1 декабря стартует благотворительный марафон «Согреем детские сердца»

    В Могилевской области 1 декабря стартует благотворительный марафон «Согреем детские сердца», сообщили в  Могилевском областном отделении РОО «Белорусский детский фонд».

    «Сегодня нам как никогда надо быть вместе» — о чем говорил Лукашенко и другие лидеры на саммите ОДКБ

    2 декабря состоялась сессия Совета коллективной безопасности ОДКБ. Ранее подобные встречи глав государств проходили в очном формате, однако в этот раз из-за неблагоприятной эпидемической обстановки саммит решили провести онлайн. Что же обсуждали лидеры стран ОДКБ и какие заявления прозвучали во время встречи?

    Богданович: белорусские атлеты хотят выступать только под национальным флагом

    Белорусские атлеты хотят выступать только под национальным флагом. Такую точку зрения высказал олимпийский чемпион 2008 года в Пекине в гребле на каноэ Александр Богданович, который поддержал своей подписью открытое обращение к международной и белорусской общественности, сообщили БЕЛТА в пресс-службе НОК Беларуси.

    Осиповчане Николай и Наталья Тернавские уже 60 лет вместе

    Мікалай і Наталля сустрэліся на Кіраваградскай зямлі. Хлопец там нарадзіўся і вырас. А вось дзяўчына гадавалася ў вёсцы Сямігосцічы Столінскага раёна. Там скончыла школу і пачала працоўную дзейнасць на будоўлі. А потым разам з іншымі паехала на сезонныя работы ва Украіну. І гэта паездка аказалася лёсавызначальнай.