22.8 C
Осиповичи
Пятница, 25 сентября, 2020
Еще

    Валерыя Грахоўская: «Асіповічы — гэта назаўсёды!»

    Популярное

    В Осиповичах появился еще один арт-объект

    “Навошта нам у горадзе два глобусы, ды яшчэ і на адной ву-ліцы?” — здзівіцца сярэднеста- тыстычны асіпаўчанін, узгадва-ючы блакітна-зялёны шар з лагатыпам карпарацыі “Тэхна-НІКОЛЬ”, пра які “раёнка” паведамляла 8 верасня. Аднак гаворка ідзе пра вуліцу Сумчанкі, а яна ў гэтым сэнсе асаблівая.

    В Осиповичском районе продолжается эпидемическое распространение COVID-19

    — На Осиповщине, как и по всей стране, эпидемия коронавируса не останавливалась, но проходила в контролируемых рамках, — сообщила главный государственный санитарный врач района — главный врач райЦГЭ Екатерина Мукалова. — Сейчас, после определенного снижения уровня заболеваемости инфекцией в летний период, в районе всё чаще регистрируются случаи COVID-19, имеющие эпидемиологическую преемственность: семейные очаги, очаги заболевания по месту работы и учебы; причем в числе заболевших не только пожилые и ослабленные люди, но и дети, трудоспособные граждане.

    В Осиповичах – Кубок Беларуси!

    Яркие, зрелищные, любимые многими соревнования по мотокроссу вновь ждут осиповчан и гостей города: Осиповичи в очередной раз принимают открытый Кубок Республики Беларусь по мотоциклетному кроссу, посвященный Дню машиностроителя.

    Тонкости управления большим промышленным предприятием на примере ОАО «ОЗАА»

    Суть любого материального производства: берем нечто материальное и, вложив определенное количество труда, получаем продукт — законченный результат деятельности, который можно продать.

    Па добрай традыцыі напярэдадні навагодніх свят уручаюцца дзяржаўныя ўзнагароды тым, хто многія гады быў адданы сваёй справе і дасягнуў высокіх вынікаў. Адпаведны Указ Прэзідэнта краіны № 462 “Аб узнагароджанні” быў падпісаны 26 лістапада. Прыемна, што ў ганаровым спісе ёсць і наша зямлячка — загадчык аддзела па падрыхтоўцы законапраектаў і ўзаемадзеянні з Пастаяннай камісіяй Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па бюджэце і фінансах Валерыя Грахоўская (Молчан). I “раёнка” скарысталася зручнай нагодай, каб не толькі павіншаваць былую асіпаўчанку, але і задаць некалькі пытанняў.

    — У Сакратарыяце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу працую амаль два дзясяткі гадоў, — падзялілася Валерыя Валянцінаўна. — За гэты час,  безумоўна, даводзілася перажыць нямала ўрачыстых момантаў, але ўручэнне медаля “За працоўныя заслугі” стала асаблівым пунктам у працоўнай біяграфіі. Узнагароду атрымала з рук старшыні Палаты прадстаўнікоў Уладзіміра Паўлавіча Андрэйчанкі. Было, канечне, і хваляванне, і гонар, і пачуццё задаволенасці, што шматгадовая праца ацэнена. З’явіўся дадатковы стымул для дасягнення новых рубяжоў.

    — Валерыя Валянцінаўна, а якім быў Ваш шлях з Асіповіч у сталіцу?

    — Кажуць, кожнаму чалавеку наканавана быць там, дзе яго месца. Не магу сказаць, што з дзяцінства марыла жыць у Мінску. Больш таго, пасля асіповіцкай зручнасці і прадказальнасці было дастаткова складана “злавіць” сталічны рытм, прыстасавацца да яго. Пасля заканчэння СШ № 4 спачатку пайшла працаваць на КРЗ, потым паступіла ў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі. Жыццё трывала звязала з работай фінансавых органаў. У станаўленні як дзяржаўнага служачага сваю ролю адыгралі праца ў фінаддзеле Асіповіцкага гарвыканкама і падатковай інспекцыі, мае былыя кіраўнікі Таццяна Ягораўна Сівухіна і Любоў Пятроўна Бугар. А затым ужо быў і Мінск — месца службы мужа. Сёння ён палкоўнік запасу, працуе ў міжнароднай арганізацыі. Дарэчы, у 2001 годзе таксама адзначаны дзяржаўнай узнагародай, якую  ўручаў Прэзідэнт краіны.

    — Быць дзяржаўным служачым — справа няпростая і адказная. Што аказалася вызначальным пры прафесійным выбары?

    — Прыклад бацькоў. Матуля Галіна Васільеўна Молчан не адзін дзясятак гадоў прысвяціла дзяржаўнай службе. Была кіраўніком спраў у выканкамах горада і раёна, загадчыкам ЗАГС, таму гэта дзейнасць, усе яе плюсы і мінусы добра былі вядомы мне яшчэ з дзяцінства. Вырасла не толькі з цікавасцю да такой службы, але і глыбокім перакананнем, што гэта важна, патрэбна людзям. Сямейны інтарэс перадаўся і дзецям: сын Валянцін спрабуе сябе ў банкаўскай сферы, дачка Уладзіслава працуе разам з мужам у мытных органах.

    — А ці часта бываеце ў родным горадзе?

    — Можна сказаць, што з ім ніколі і не развітвалася. Акрамя таго што заўсёды стараюся наведваць матулю, якая ўжо, на жаль, засталася адна, выдатна памятаю сяброў, школу. Першай настаўніцай была Раіса Дзянісаўна Стаблецкая, класным кіраўніком у старшых класах — Вера Сямёнаўна Варвашэня. З асаблівым задавальненнем, калі    атрымліваецца, сустракаюся са школьнымі сяброўкамі Таццянай Паляковай і Наталляй Маісеенка. Дзяўчаты, я вас вельмі люблю!

    — А што найбольш радуе і засмучае ў жыцці нашага райцэнтра?

    — Заўважыла, што ў Асіповічах шмат маладых матуль з дзіцячымі каляскамі. Значыць, у горада ёсць будучыня, ён жыве і развіваецца. Прыемна, што з цягам часу становіц-ца больш месцаў, дзе можна культурна і з карысцю адпачыць — толькі “Жамчужына” чаго каштуе. Яшчэ сама комплекс не наведвала, але інфармацыі ўжо сустракала шмат. А засмучае, хутчэй за ўсё, толькі адно: стан дарог. Мабыць, гэта праблема многіх малых гарадоў, разумею, што трэба больш фінансавых сродкаў, але ж неабходна з гэтым штосьці рабіць…

    — Калі Вам даводзіцца расказваць іншым людзям пра сваю малую радзіму, чым найперш хочацца падзяліцца?

    — Унікальнасцю нашай прыроды — без перабольшвання. Дзе вы яшчэ знойдзеце такое гарманічнае спалучэнне лясоў, лугоў, вялікіх водных артэрый і малых рачулак? Для мяне няма мілей Сіняй, каля якой праходзіла кожнае лета. Не буду гаварыць ужо пра Свіслач, чые краявіды варты палотнаў мастакоў. А нашы па-сапраўднаму шчодрыя на грыбы-ягады лясы! Люблю не толькі цэнтр горада, дзе вырасла, але і “трохвугольнік”: тут на вуліцы Гармашава жылі мае бабуля і дзядуля. Ведаеце, хоць ужо і сама маю ўнучку, кожны раз, калі зварочваю з вялікай трасы на Асіповічы, сэрца пачынае біцца часцей: хутка родны дом!

    Гутарыла Валянціна КОРБАЛЬ.

    Реклама

    Последнее

    У осиповичского райотдела по чрезвычайным ситуациям — надежный тыл

    "Выехали на ликвидацию пожара", "Оказали помощь в ДТП", "Устранили протечку горючих веществ" — чаще всего работа сотрудников МЧС представляется исключительно в ключе подобных сообщений. Но чтобы система оказания помощи населению работала четко и без перебоев, она должна быть налажена уже на этапе быта. Ведь, согласитесь, результат любой деятельности во многом зависит от того, какие условия для этого созданы.

    “За мирную Беларусь!”: патриотический автопробег Осиповичи-Брицаловичи

    Посещение места, связанного с самыми трагичными и одновременно героическими страницами истории родного края, наиболее соответствует духу моральных ценностей, сохранение которых сегодня является одной из важных задач государства и общества.

    Осиповчанин Тимофей Астрашевский занимается мотокроссом с пяти лет

    Без малого 6 лет назад "районка" впервые рассказала об одном из самых юных приверженцев мотокросса в области — осиповчанине Тимофее Астрашевском. Тогда мальчишка только делал первые шаги в этом достаточно серьезном виде спорта — и подавал большие надежды. Оправдались ли ожидания его отца-тренера Алексея и как далеко продвинулся Тимофей по спортивной лестнице?

    Тонкости управления большим промышленным предприятием на примере ОАО «ОЗАА»

    Суть любого материального производства: берем нечто материальное и, вложив определенное количество труда, получаем продукт — законченный результат деятельности, который можно продать.

    Коротко о разном. Осиповичи

    Каля 120 прышчэпак супраць шаленства сабакам і амаль 75 — кошкам зрабілі спецыялісты гарадской ветэрынарнай станцыі ў жніўні. Супраць іншых вірусных захворванняў за той жа месяц прышчэплена 150 і 45 сабак і кошак адпаведна.