12.3 C
Осиповичи
Воскресенье, 13 июня, 2021
Еще

    Год малой радзімы. Запаветная зямля Асіповіччына

    Популярное

    Асiповiцкi Край
    Асiповiцкi Крайhttp://gzt-akray.by
    Издание существует с 1931 года. Сегодня "Асіповіцкі край" выходит дважды в неделю по вторникам и пятницам. Тираж - около 5 тыс. экземпляров. Приоритетная тема для журналистов "районки" - жизнь Осиповщины: люди, работа предприятий и организаций, массовые мероприятия и многое другое. Оставайтесь с нами!

    2018 год даў старт шэрагу мерапрыемстваў, накіраваных на ўмацаванне сувязі беларусаў са сваёй малой радзімай. Гэты патрыятычны марафон будзе працягвацца і далей. Аднак сэрца кожнага з нас без афіцыйных напамінкаў захоўвае той светлы вобраз гарадской ці вясковай вуліцы, на якой пачаўся шлях у будучыню. Спытаем у землякоў, які сэнс мае для іх словазлучэнне «малая радзіма».

    Алеся Маліноўская, капірайтар адукацыйнага цэнтра “AllRight.by”:

    — Гэта нешта сваё, аддаленае, асаблівае і, як ні сумна, забытае. Даўно жыву ў Асіповічах, люблю горад і краіну, яе парадкі і звычаі, але малой радзімай лічу месца, дзе нарадзілася — расійскі Валгаград. I пастаянна нешта замінае там апынуцца: адлегласць, час, грошы… Заўсёды з любоўю і пяшчотай успамінаю родныя мясціны. Зараз кажу гэтыя зусім простыя словы, а на вачах — слёзы…

    Кацярына Хахлова, эканаміст адміністрацыі філіяла “Крычаў” сеткі магазінаў “Доброном” і “Копеечка”:

    — Для мяне малая радзіма — там, дзе нарадзілася, прайшло дзяцінства, ведаеш кожны куток. Дасюль часта ўспамінаю домік у Замошшы, дзе цёплымі летнімі вечарамі збіраліся ўсёй дружнай сям’ёй.

    Iгар Казачонак, галоўны інжынер УКП ЖКГ:

    — Нарадзіўся і рос у тады яшчэ вялікай вёсцы Ставішча. У свой час не прадаў бацькоўскі дом, зараз паціху даводжу яго да ладу. Часта туды езджу, і, калі праязджаю Осава, ужо пачынаю адчуваць набліжэнне любых месцаў. Займае дыханне, калі бачыш знаёмыя дарожкі, па якіх хадзіў у школу ў Дзераўцах, кар’ер каля Зару-чэўя, дзе купаліся дзецьмі. Захаваўся будынак пачатковай школы, парог якой пера-ступіў у пачатку далёкіх 70-х, бацькоўскі двор з высокай ліпай. Успамінаў вельмі многа: пад’ем у 4 раніцы, каб гнаць кароў на ранкі, паход у лес за ягадамі і грыбамі, марозныя снежныя зімы з гурбамі вышэй плота, першая вясновая капеж, ня-сцерпнае чаканне лета, бясконцая гульня ў футбол і шмат-шмат іншага пазітыўнага, дзіцячага і юнацкага.

    Анжэла Лісіна, лабарант Асіповіцкай ЦРБ:

    — Малая радзіма — гэта добрыя вочы бабулі, чые клапатлівыя рукі пахнуць цёплым малаком, акрайчык хлеба з кубачкам сырадою ды паездкі з дзедам на сенакос, дзе мы атрымлівалі асалоду ад прыроды і праца не была цяжкай. Назаўжды ў памяці засталіся пах лугавых траў, паходы на рэчку са стрыечнымі братамі, злоўленыя яшчаркі, поўныя суніц вёдры, сустрэча кароў з пашы па вечарах. У вёсцы Рудня-Марымонава, што на Гомельшчыне, было да такой ступені цікава, што з’язджаць не хацелася. Не бянтэжыла і наяўнасць адной праграмы па тэлевізары, поўная адсутнасць тэлефонаў і паходы ў краму за 2-3 кіламетры. Па вечарах з бабуляй хадзілі ў госці да ўсіх па чарзе: так было прынята. Усе абменьваліся гасцінцамі, дзяліліся тым, чаго было з лішкам, расказвалі апошнія навіны, дамаўляліся аб дапамозе. I ўсё гэта дзелавіта, паважна, па-добраму. Такія моманты дазволілі пранесці праз жыццё свет, які дапамагае спраўляцца з нягодамі.

    Карына Чалаян, менеджар ПГВУП “Алеандтрэйд”:

    — Успаміны пра месца, дзе ты нарадзіўся, правёў свае лепшыя гады, заўжды грэюць душу. Таму любоў да родных мясцін можна параў-наць з пачуццём злоўленай удачы.

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    В Осиповичах прошел I открытый конкурс хореографического искусства «Stars of Planet»

    Свой профессионализм демонстрировали 195 участников от 3 до 17 лет. Работа хореографов и оформление номеров были достойны лучших танцевальных подмостков. В зале не переставая звучали овации, зрители тепло приняли артистов, поддерживали танцоров многократным "браво!", подпевали и пританцовывали на своих местах.

    Осиповичской «районке» исполнилось 90 лет. Мнением делятся земляки

    90 гадоў споўнілася "раёнцы". За гэты час газета трывала ўвайшла ў лёсы многіх жыхароў Асіповіччыны

    В Осиповичах чествовали золотых медалистов

    Прыемна чуць, што землякі час ад часу ўзнагароджваюцца за спартыўныя дасягненні або творчыя выступленні. Усё больш матуль атрымліваюць ордэн Маці. А ёсць яшчэ адна ўзнагарода — залаты медаль, які ўручаецца за якасныя веды. Ім штогадова заахвочваюць лепшых выпускнікоў устаноў сярэдняй адукацыі. Сёлета такіх 15. “Залатыя” рабяты пазаўчора прымалі віншаванні з гэтай прыемнай нагоды. Медалі ім уручыў старшыня раённага выканаўчага камітэта Канстанцін Жыгуцкі.

    О чем писала «районка» последние 5 лет

    Галоўныя падзеі, пра якія паведамляла “раёнка” паміж сваімі 85- і 90-годдзямі, — сцісла і ў храналагічным парадку

    История образования в Дараганово

    Архіўных звестак пра гэты перыяд амаль няма, таму гісторыю адукацыі таго часу можна аднавіць толькі па ўспамінах мясцовых жыхароў і матэрыялах раённых газет.