13.3 C
Осиповичи
Воскресенье, 13 июня, 2021
Еще

    Дзяліцеся сваім цяплом!

    Популярное

    Асiповiцкi Край
    Асiповiцкi Крайhttp://gzt-akray.by
    Издание существует с 1931 года. Сегодня "Асіповіцкі край" выходит дважды в неделю по вторникам и пятницам. Тираж - около 5 тыс. экземпляров. Приоритетная тема для журналистов "районки" - жизнь Осиповщины: люди, работа предприятий и организаций, массовые мероприятия и многое другое. Оставайтесь с нами!

    Сустрэча з дырэктарам СШ 4 адбылася напярэдадні свята прадстаўніц цудоўнага полу, таму размова з Ганнай Пятроўнай МаIсеенка вялася большаб сваім, жаночым”. Тым не менш, гутарка аніяк не хацела абмінуць любімай школы…

    moiseenko— Як удаецца сумяшчаць ролі педагога, кіраўніка, жонкі, маці? I якая для Вас найбольш значная?

    — Сям’я, безумоўна, як і ў кожнай жанчыны, стаіць на першым месцы, але я яшчэ і работу туды ўмясціла. I яны знайшлі паразуменне — відаць таму, што абедзьве жаночага роду. Вось адна без другой і не існуюць, дапамагаюць і ўзбагачаюць. I кожную з іх бясконца люблю.

    — На якіх прынцыпах будуеце ўзаемаадносіны з калектывам?

    — Добразычлівасці. Людзі, якія працуюць побач, не змогуць на дабрыню адказаць нейкімі негатыўнымі праяўленнямі. I пастараюцца працаваць так, каб ім не было сорамна за сябе, а мне — за іх. Таму наш калектыў — гэта каманда аднадумцаў, дзе ніколі не падвядуць, знойдуць падтрымку любыя добрыя пачынанні. Толькі кожнаму педагогу трэба дапамагчы праявіць сябе. З упэўненасцю магу сказаць, што ў нашай школе няма людзей, не адданых прафесіі, яны ўсе творчыя і таленавітыя.

    — Калектыў у асноўным жаночы. Цяжка такім кіраваць?

    — Ведаеце, для мяне няма розніцы, якога полу людзі працуюць побач. А вось для вучняў гэта істотна, яны проста стамляюцца ад жаночага акружэння: дома, у дзіцячым садзе, школе. Да мужчын, дарэчы, дзеці адносяцца менш   прадузята. У гэтым сэнсе прадстаўнікам моцнага полу лягчэй працаваць у школе.

    Лічу, што педагогі павінны раскрываць сябе не толькі ля школьнай дошкі, але і ў розных іншых формах дзейнасці: фізкультурных спаборніцтвах, самадзейнасці. Дарэчы, ужо сталі традыцыйнымі выступленні нашых вучняў і настаўнікаў у ДЭУ-73. Педагогі спяваюць на вечарах сустрэчы выпускнікоў разам з дзецьмі, і гэта таксама аб’ядноўвае.

    — Ці абавязкова жанчына-кіраўнік павінна быць добрай гаспадыняй?

    — А як жа? Прыгатаваць смачную вячэру, прыняць гасцей — без гэтага ніяк. I чысціня ў доме быць павінна. Як можа падтрымліваць належны парадак спраў ва ўстанове чалавек, у якога няма парадку на ўласнай кухні? Гэта ж і адлюстраванне сутнасці асобы.

    — А што служыць сродкам рэлаксацыі ад стрэсаў і напружанасці?

    — Калі нешта сапсавала настрой, прыйшла стомленасць — заходжу ў клас, і на душы становіцца лягчэй ад дзіцячых позіркаў. Вучні заўсёды адрозняць шчырасць ад крывадушнасці, таму да іх трэба ісці толькі з адкрытай душой. Ад зносін з дзецьмі атрымоўваю сапраўднае задавальненне. I наогул работу можна арганізаваць у любым класе, без перабору.

    А яшчэ паважаю фізічную працу. Добра дапамагаюць прагулкі ў лес, дзе не столькі збярэш дароў прыроды, колькі атрымаеш аптымістычнага зараду, скінеш з сябе стомленасць.

    — Што для Вас шчасце, ведаеце?

    — Дзеці. Прычым — усе: і ўласныя, і тыя, з якімі сустракаешся штодзённа ў школьных калідорах і класах. Вельмі люблю рыхтаваць школьнікаў да алімпіяд, бо гэта, як зараз прынята казаць, высокаматываваныя дзеці. Здольнымі ж з’яўляюцца ўсе. А калі да здольнасцей дадаць матывацыю, то атрымаецца поспех у алімпіядах і конкурсах. Надта важным, лічу, навучыць дзяцей устанаўліваць прычынна-следчыя сувязі, каб яны маглі прадбачыць наступствы ўласных дзеянняў. Гэта надзвычай актуальна.

    — А якую маглі прафесійную сцежку выбраць, калі б не сталі педагогам?

    — Пра гэта ўжо неяк думала і прыйшла да высновы, што ніякай іншай. У радні было шмат настаўнікаў, у дзяцінстве шанцавала на добрых педагогаў. З удзячнасцю ўспамінаю, напрыклад, настаўніка матэматыкі Аляксандра Iванавіча Юрчанку. А гісторыю выбрала, бо перад вачамі быў прыклад — тата.

    — Аб якім падарунку марыце напярэдадні свята?

    — Усім настаўнікам не хапае слоў  удзячнасці. Хацелася б іх чуць часцей.

    — А чаго пажадаеце сваім зямлячкам?

    — Каб у кожнай жанчыны быў любімы чалавек, бо сваё цяпло неабходна камусьці аддаваць.

     А вось што кажуць пра жанчыну іншыя:

    Юрый Маісеенка, муж:

    — Мы разам ужо больш за тры дзесяцігоддзі. Вырасцілі дзвюх дачок. Жонку ахарактарызую сцісла: адказная і адданая, шчырая і спагадлівая.

    Святлана Папова, выпускніца:

    Ганна Пятроўна — цудоўны педагог, умее зацікавіць прадметам выкладання. Памятаю ўрокі аб Старажытным свеце, з якіх пачалося вывучэнне гісторыі і абудзілася цікавасць да яе. Мудрая, вытрыманая. А яшчэ вельмі цікавы суразмоўца. Дарэчы, дапамагла мне вызначыцца з будучай прафесіяй.

    Iна ЗАСКЕВІЧФота Ніны Царык.

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    В Осиповичах прошел I открытый конкурс хореографического искусства «Stars of Planet»

    Свой профессионализм демонстрировали 195 участников от 3 до 17 лет. Работа хореографов и оформление номеров были достойны лучших танцевальных подмостков. В зале не переставая звучали овации, зрители тепло приняли артистов, поддерживали танцоров многократным "браво!", подпевали и пританцовывали на своих местах.

    Осиповичской «районке» исполнилось 90 лет. Мнением делятся земляки

    90 гадоў споўнілася "раёнцы". За гэты час газета трывала ўвайшла ў лёсы многіх жыхароў Асіповіччыны

    В Осиповичах чествовали золотых медалистов

    Прыемна чуць, што землякі час ад часу ўзнагароджваюцца за спартыўныя дасягненні або творчыя выступленні. Усё больш матуль атрымліваюць ордэн Маці. А ёсць яшчэ адна ўзнагарода — залаты медаль, які ўручаецца за якасныя веды. Ім штогадова заахвочваюць лепшых выпускнікоў устаноў сярэдняй адукацыі. Сёлета такіх 15. “Залатыя” рабяты пазаўчора прымалі віншаванні з гэтай прыемнай нагоды. Медалі ім уручыў старшыня раённага выканаўчага камітэта Канстанцін Жыгуцкі.

    О чем писала «районка» последние 5 лет

    Галоўныя падзеі, пра якія паведамляла “раёнка” паміж сваімі 85- і 90-годдзямі, — сцісла і ў храналагічным парадку

    История образования в Дараганово

    Архіўных звестак пра гэты перыяд амаль няма, таму гісторыю адукацыі таго часу можна аднавіць толькі па ўспамінах мясцовых жыхароў і матэрыялах раённых газет.