13.3 C
Осиповичи
Воскресенье, 13 июня, 2021
Еще

    «Чыгуначны ген» у асіповіцкіх жанчын

    Популярное

    Асiповiцкi Край
    Асiповiцкi Крайhttp://gzt-akray.by
    Издание существует с 1931 года. Сегодня "Асіповіцкі край" выходит дважды в неделю по вторникам и пятницам. Тираж - около 5 тыс. экземпляров. Приоритетная тема для журналистов "районки" - жизнь Осиповщины: люди, работа предприятий и организаций, массовые мероприятия и многое другое. Оставайтесь с нами!

    Камусьці па спадчыне дастаюцца колер вачэй або валасоў, талент ці здольнасць да навук, на худы канец, хатка ў вёсцы. Але здараецца, што перадаецца і любоў да прафесіі — і ўзнікаюць працоўныя дынастыі.

    У 1999 годзе школьную навуковую работу, прысвечаную свайму прадзеду Браніславу Васараўдзе — ардэнаносцу, вядомаму начальніку Асіповіцкага лакаматыўнага дэпо — вучаніца СШ № 2 Насця Барышнікава завяршыла словамі: «Пакуль я вучані-ца 11 класа. Але ўжо ў бліжэйшай будучыні збіраюся паступаць у ВНУ, якую скончылі мае бабуля і мама. Таму што хачу працягваць нашу слаўную дынастыю чыгуначнікаў».

    Сёння Анастасія — студэнтка 5 курса факультэта «Аўтаматыка, тэлемеханіка і сувязь на чыгуначным транспарце» Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта транспарту і прадаўжальніца ў пэўнай ступені асаблівай дынастыі: па-першае, таму, што яна жаночая, па-другое, усе яе прадстаўніцы адданыя дыстанцыі сігналізацыі і сувязі транспартнага РУП «Магілёўскае аддзяленне Беларускай чыгункі».

    vasauradze-kolesnikova
    Лідзія Раманаўна Васараўдзе-Калеснікава

    …У 1952 годзе разам з мужам прыехала ў Асіповічы прабабуля Анастасіі — Лідзія Раманаўна Васараўдзе-Калеснікава, і яе далейшы працоўны шлях быў звязаны з работай электрамеханіка сувязі ў дыстанцыі. Яе дачка Святлана Браніславаўна Ефімовіч працягнула сямейную традыцыю — скончыла чыгуначны тэхнікум і працавала там жа электрамеханікам, інжынерам, старшым электрамеханікам. Чалавек камунікатыўны, яна пасля заканчэння ВНУ перайшла ў аддзел кадраў, а сваю тэхнічную пасаду «саступіла» дачцэ Маргарыце Барышнікавай, якая ўжо каля шасці гадоў рабіла інжынерам. Зараз Маргарыта – начальнік аддзела па вядзенні тэхналагічнай дакументацыі і пашпартызацыі і выбар працоўнага шляху лічыць шчаслівым і адзіна магчымым для сябе:

    efimovich
    Святлана Васільеўна Ефімовіч

    — Заўсёды падабалася тэхніка. Калі вучылася ў школе, хацела стаць інжынерам-радыётэхнікам, але, відаць, кліч крыві перамог – паступіла ў Беларускі інстытут інжынераў транспарту. Электрамеханікам на наша «сямейнае прадпрыемства» прыйшла ў 1989 годзе, стала працаваць разам з маці. Iнжынерную работу многія лічаць нежаночай, але я ўпэўнена, што знайшла сваё месца. Вопыт працы бабулі і маці дапамог і спачатку, і потым. Зараз дзялюся ведамі з дачкой — нашай спадчынніцай.

    Юная Анастасія лічыць сябе гуманітарыем: выдатна скончыла музычную школу па класе фартэпіяна, любіць гісторыю і літаратуру. Але ўсё, звязанае з чыгункай, для яе асабліва блізкае з дзяцінства: дома дарослыя часта гаварылі аб службовых праблемах, бралі Насцю з сабой на работу. Нават “самай-самай” цацкай была маленькая чыгунка.

    — Ганаруся сям’ёй, заўсёды ведала, што буду працягваць працоўную дынастыю. Не таму, што так, як камусьці можа здацца, прасцей, а таму, што інакш нельга.

    baryshnikovy
    Анастасія і Маргарыта Барышнікавы

    Першыя курсы ў БелДУТ даліся няпроста, але цяпер, калі перайшлі да вывучэння спецпрадметаў, магу смела лічыць сябе адной з лепшых: тое, што студэнты вывучаюць толькі па падручніках, бачыла з маленства, прыходзячы да родных на працу. Нядаўна была на практыцы, назірала, як наладжваюць мікрапрацэсарную апаратуру на электрыфікаваных участках чыгункі каля Асіповічы-3. Хутка прыйду сюды ўжо з дыпломам. Задаволена, што стану працаваць там жа, дзе некалі рабілі прабабуля і бабуля, зараз — мама. Спадзяюся быць не горшай: прабабуля ў 1953 годзе была ўзнагароджана медалём «За трудовое отличие», бабуля такім ж медалём — у 1992, потым атрымала знак «Ганаровы чыгуначнік», а маці мае Ганаровую грамату Беларускай чыгункі. Ведаю, што чакае няпростая і вельмі адказная работа, але чамусьці ўпэўнена, што ўсё атрымаецца: у нашай сям’і «чыгуначны ген» жанчыны атрымліваюць у спадчыну…

    Алена ЛЕПЛЯНIНА-КУБАР.

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    В Осиповичах прошел I открытый конкурс хореографического искусства «Stars of Planet»

    Свой профессионализм демонстрировали 195 участников от 3 до 17 лет. Работа хореографов и оформление номеров были достойны лучших танцевальных подмостков. В зале не переставая звучали овации, зрители тепло приняли артистов, поддерживали танцоров многократным "браво!", подпевали и пританцовывали на своих местах.

    Осиповичской «районке» исполнилось 90 лет. Мнением делятся земляки

    90 гадоў споўнілася "раёнцы". За гэты час газета трывала ўвайшла ў лёсы многіх жыхароў Асіповіччыны

    В Осиповичах чествовали золотых медалистов

    Прыемна чуць, што землякі час ад часу ўзнагароджваюцца за спартыўныя дасягненні або творчыя выступленні. Усё больш матуль атрымліваюць ордэн Маці. А ёсць яшчэ адна ўзнагарода — залаты медаль, які ўручаецца за якасныя веды. Ім штогадова заахвочваюць лепшых выпускнікоў устаноў сярэдняй адукацыі. Сёлета такіх 15. “Залатыя” рабяты пазаўчора прымалі віншаванні з гэтай прыемнай нагоды. Медалі ім уручыў старшыня раённага выканаўчага камітэта Канстанцін Жыгуцкі.

    О чем писала «районка» последние 5 лет

    Галоўныя падзеі, пра якія паведамляла “раёнка” паміж сваімі 85- і 90-годдзямі, — сцісла і ў храналагічным парадку

    История образования в Дараганово

    Архіўных звестак пра гэты перыяд амаль няма, таму гісторыю адукацыі таго часу можна аднавіць толькі па ўспамінах мясцовых жыхароў і матэрыялах раённых газет.