17 C
Осиповичи
Среда, 12 мая, 2021
Еще

    Пад ляжачы камень вада не цячэ

    Популярное

    Даўно хацелася
    даведацца пра «ДорСТЭМ». І
    вось журналісцкая сцежка прывяла, нарэшце, у арганізацыю, пра якую шмат чула і дзе
    працавалі знаёмыя хлопцы.

    Кіруе ёй
    Валерый Цалуйка. Заходжу да яго ў кабінет і
    адразу звяртаю ўвагу на дыпломы, размешчаныя на сцяне, а таксама на вымпел,
    якім у савецкія часы ўзнагароджваліся лепшыя па прафесіі. Заўважыўшы маю
    зацікаўленасць такім рарытэтам, Валерый Мікітавіч патлумачыў:

    — Атрымаў яго
    яшчэ да перабудовы. Як бачыце, колькі часу прайшло, а не расстаюся з ім —
    даражу гэтым невялічкім кавалачкам аксаміту, на якім напісана: «Победителю
    во Всесоюзном социалистическом соревновании. 1990 год».

    Што яшчэ
    ўразіла? Магутная энергетыка, якая ішла ад гэтага чалавека, адчуванне
    абароненасці і ўпэўненасці адчувалася на 100 працэнтаў.

    Падкупіў
    Валерый Мікітавіч падчас гутаркі і бездакорным валоданнем абстаноўкі на
    вытворчасці, і ўзважанымі парадамі, якія раз-пораз аддаваў па тэлефоне, і
    ўпэўненасцю ў кожным сваім кроку на шляху мадэрнізацыі, на што затрачваюцца
    немалыя грашовыя сродкі. А яшчэ ён таксама па-бацькоўску клапоціцца пра маладое
    пакаленне. (Пра апошні факт ведала раней).

     Адчувалася, што кіраўнік на сваім месцы. А
    гэта — залог поспеху любога прадпрыемства.

     

    Візітная
    картка

    Год нараджэння — 1951

    Месца, дзе з’явіўся на свет — вёска
    Двор-Савічы Брагінскага раёна.

    Вучоба — Брэсцкае вучылішча №1 радыётэхнікі
    (1969), спецыяльнасць — манцёр сувязі гарадскіх тэлефонных станцый. Мінскі
    політэхнічны тэхнікум (1978).

    Служба ў арміі — 1970-1972 гады, Падмаскоўе.

    Працоўная дзейнасць — радыёфікацыя і
    тэлефанізацыя Асіповіцкага і Глускага раёнаў, БМП-354 (ст. Гомель):
    электрамантажнік, старшы майстар, начальнік участка спецработ. Станцыя
    Асіповічы — мантаж сістэм ацяплення, водаправода і каналізацыі.

    Найбольш важныя аб’екты — рэканструкцыя
    завода ЖБК, цэха лёгкіх канструкцый ст.Асіповічы, механізаванай горкі ст.
    Гомель.

    Знакавыя падзеі — стварэнне арэнднага
    прадпрыемства «ДорСТЭМ” (1991).

    Узнагароды — прысвоена званне «Ганаровы
    чыгуначнік” (1989), «Лепшы рацыяналізатар Беларускай чыгункі (1981), лаўрэат
    прэміі К.Заслонава.

    Дабрачыннасць — садзейнічанне будаўніцтву
    царквы ў Дараганаве.

    Жыццёвы прынцып — разумна рызыкаваць, каб
    упэўнена ісці наперад.

    Асноўныя ўпраўленчыя крытэрыі — прыбытак,
    рэнтабельнасць і развіццё вытворчасці.

    Сямейнае становішча — жанаты. Мае дзве
    дачкі: Ірыну і Святлану, чацвёра ўнукаў — Дзіяну, Мікіту, Валерыя і Эрнеста

     

    Пра гісторыю
    «ДорСТЭМа»

    — Арганізацыя
    была створана як малое прадпрыемства ў снежні 1991 года, — гаворыць Цалуйка. —
    Са зменай заканадаўства аб малым бізнесе таксама мяняла статус і МП «ДорСТЭМ”:
    было яно і закрытым акцыянерным таварыствам, і таварыствам з абмежаванай
    адказнасцю, у склад якога ўваходзіла некалькі даччыных прадпрыемстваў, у тым
    ліку і прыватнае прамысловае ўнітарнае прад-прыемства «МК Мехдарбуд”, якое, у
    адрозненне ад іншых, засталося жыццядзейным і ў 2011 годзе стала таварыс-твам з
    абмежаванай адказнасцю, набыўшы статус юрыдычнай асобы. У адпаведнасці з
    законам «Аб гаспадарчых таварыствах” паміж узгаданымі арганізацыямі быў
    заключаны дагавор аб сумеснай дзейнасці, згодна з якім паўнамоцтвы выканаўчага
    органа ўсклала на сябе прыватнае будаўнічае ўнітарнае прадпрыемства «ДорСТЭМ”.
    Навошта былі ўсе гэтыя пераўтварэнні? Шляхам спроб і памылак шукалі такую
    ўпраўленчую схему, якая дае магчымасць не толькі трымацца на плыву, але і
    атрымліваць прыбытак. Сённяшнія справы прадпрыемства — пацвярджэнне
    правільнасці складанай арганізацыйнай «эвалюцыі».

     Каб упэўніцца ў гэтым, зробім экскурсію па
    тэрыторыі, размешчанай побач з офісам, і па адным з аб’ектаў.

    Пра
    мадэрнізацыю і цэхі

    — Каб рухацца
    наперад і не адчуваць недахопу ў заказах, кожная вытворчасць павінна мець сучаснае
    тэхнічнае абсталяванне, — гаворыць Валерый Мікітавіч. — Гэта зразумела нават
    пачынаючаму прадпрымаль-ніку. Наш цэх металаканструкцый, які быў створаны ў
    1996 годзе, сёння адпавядае патрабаванням часу. Дзякуючы высокатэхнала-гічнаму
    абсталяванню ўсе вырабы, як прамысловага, так і грамадскага назначэння,
    праходзяць усе неабходныя этапы апрацоўкі. Ды і спецыялісты падабраліся добрыя.

    За зборкай
    невялікай металаканструкцыі якраз засталі аднаго з іх: слесара-сантэхніка
    Мікалая Сташкевіча.

    — Ці даўно
    працуеце на прадпрыемстве?

    — Трэці год.
    Раней быў заняты ў іншай арганізацыі, а сюды прыйшоў па рэкамендацыі таварыша.
    Выбарам месца працы задаволены: мне падабаецца шчыраваць там, дзе ставяць
    складаныя задачы. Стараюся выканаць работу ў пастаўлены тэрмін і без памылак,
    каб не прыйшлося потым чырванець перад калегамі.

    Словы
    работніка па-цвердзіў і майстар цэха Уладзімір Цюнін: «Сташкевіч — адзін з
    лепшых рабочых, яму можна давяраць. Наогул жа каманда ў нас невялікая — усяго 5
    чалавек, але кожны адчувае адказнасць за даручаную справу”.

    — У
    будаўніцтве не абысціся без цэха дрэваапрацоўкі, — працягвае Валерый Мікітавіч
    знаёмства з гаспадаркай. — Ён цалкам мадэрнізаваны. Піларамы старога ўзору
    заменены на сучасныя, што дазваляе эканоміць электраэнергію, атрымліваць
    мінімум адыходаў, затрачваць менш часу на выкананне тэхналагічных аперацый. У
    зімовы час выручае дыскавая піларама, якая не баіцца марозаў.

    У цэху за
    работай за-сталі піларамшчыкаў Сяргея Верамейчыка і Анатолія Кузьміна.

    — Працаваць на
    такім абсталяванні — адно задавальненне, — гавораць яны. — Усе аперацыі
    выконваюцца аўтаматызавана. Застаецца толькі сачыць за яго спраўнасцю і
    своечасова праводзіць тэхабслугоўванне.

    — Брыгада з 4
    чалавек, кіруе якой нядаўні выпускнік Бабруйскага лесатэхнічнага каледжа, а
    зараз студэнт-завочнік Іван Курыльчык, з абавязкамі спраўляецца добра, —
    зазначыў Валерый Мікітавіч.

    Не застаўся
    па-за ўвагай і парк з тэхнікай. Па знешнім выглядзе аўтамашын, якія чакалі
    выезду на аб’екты, было відаць, што транспарт тут шануюць.

    — Парк
    пастаянна абнаўляецца. Нядаўна купілі новы экскаватар, самазвал, лесавоз,
    пераабсталявалі адзін з МАЗаў, цалкам замянілі ў ім кабіну. Для выканання
    зварачных работ набылі абсталяванне, на якім могуць працаваць адразу два пасты
    зваршчыкаў.

    Пра аб’екты і
    гарантыі якасці

    За гады
    існавання работнікі прадпрыемства паспелі папрацаваць на многіх будоўлях
    Беларусі. Пры гэтым ні складанасць, ні ўнікальнасць праектаў не палохаюць яго
    спецыяліс-таў. Наадварот, цяжкасці падахвочваюць іх да развіцця, прымушаюць
    адточваць майстэрства, асвойваць новыя тэхналогіі.

    Чарговым
    выпрабаваннем на сталасць стане і ўзвядзенне ў Вязычыне, побач з існуючым
    жывёлагадоўчым комплексам, малочнатаварнай фермы на 860 галоў. Туды і
    накіраваліся разам з Цалуйкам.

    — Шчыра
    кажучы, прыемна было атрымаць заказ на такі важны для раёна аб’-ект, —
    прыехаўшы на месца, сказаў Валерый Мікітавіч. — «Белшына-агра” аказала нашаму
    прадпрыемству вялікі давер: дала магчымасць выступіць генеральным падрадчыкам.
    У будаўніцтве таксама ўдзельнічаюць і такія арганізацыі, як ПМК-225 УП
    «Мінскаблсельбуд”, філіял № 14 ААТ «Гомельаблаўтатранс”, РУП «Белгеалогія”. За
    кожным з падрадчыкаў замацаваны канкрэтныя ўчасткі работы. На выхадзе заказчык
    павінен атрымаць сучасны комплекс, у якім будзе радзільнае аддзяленне,
    малочна-даільны блок, будынкі цялятніка на 400 месц і маладняку на 260,
    сіласныя траншэі, пляцоўкі для часовага захоў-вання гною і для выгулу  жывёлы, жыжказбіральнік ёмістасцю 35 кубічных
    метраў, а таксама артэзіянскую свідравіну. Папярэдні кошт работ згодна з
    дагаворам — 31. 796. 815 тысяч рублёў. Здаць аб’ект трэба за 13 месяцаў. Сёння
    працуем над стварэннем сіласных траншэй. На іх спатрэбіцца ўкласці каля трохсот
    кубаметраў бетону…

    Дарэчы, якраз
    бетон і прывезла машына. Рабочыя жвава прыступілі да яго ўкладкі. Кіпела работа
    і ў зваршчыкаў. На некаторы час Валерый Мікітавіч прыпыніўся, каб разам з
    прарабам абмеркаваць наспеўшыя пытанні…

    — Акрамя гэтай
    будоўлі, дзе яшчэ працуеце?

    — Паралельна
    займаемся рэканструкцыяй пасажырскай платформы станцыі Гай, цеплатрасы
    лакаматыўнага дэпо ў Асіповічах, вядзём работы на чыгуначным вузле ў Оршы.
    Нядаўна здалі ў эксплуатацыю адноўленую пасажырскую платформу на станцыі
    Савічы, цэх па зборцы рэйкашпальнай рашоткі ў Баранавічах. Завершаны работы і
    па аўтаматызацыі і механізацыі сартавальнай горкі на станцыі Калінкавічы.

    — Якімі
    аб’ектамі найбольш ганарыцеся?

    — Кожны з іх
    па-свойму выклікае задаволенасць. Проста адзін у плане інжынерыі, больш цікавы,
    другі — менш. Калі гаварыць пра якасць нашых паслуг, то стараемся браку ў
    рабоце не дапускаць.

    Пра калектыў

    У арганізацыі
    працуе 76 чалавек. Многія работнікі — равеснікі Валерыя Цалуйкі. Сярод іх —
    намеснік дырэктара Ігар Мінчэня, майстры Ігар Стасюк і Аляксандр Логінаў,
    аўтакранаўшчык Анатолій Курчэўскі. Цэніцца высокі прафесіяналізм галоўнага
    інжынера Ігара Вараб’я, бухгалтара Алены Траццяковай, начальнікаў аддзела
    кадраў і ПТА Валянціны Цалуйка і Уладзі-слава Магілевіча, экана-міста Міхаіла
    Траленкі.

     Ёсць і перспектыўная моладзь, якой
    «ДорСТЭМ» стварае ўсе ўмовы для прафесійнага і кар’ернага рос-ту.
    Вось, напрыклад, прараб Аляксандр Каўко, які прыйшоў на прадпрыемства звычайным
    вадзіцелем, але пры падтрымцы кіраўніцтва і дзякуючы сваім намаганням атрымаў
    вышэйшую адукацыю ў галіне будаўніцтва. Зараз яму можна даверыць любы аб’ект.
    Добра зарэкамендавалі сябе інжынер-забеспячэнец Дзмітрый Ярмоленка, вадзіцелі
    Генадзій і Алег Аляшкевічы. Добрых слоў заслугоўвае майстар Уладзімір Хомін і
    іншыя.

     — Так, адток кадраў прысутнічае, і сёння ёсць
    патрэба ў высокакваліфікаваных спецыялістах, — гаворыць Валерый Мікітавіч. — Не
    пашкодзіла, калі б прыйшлі на работу слесары-сантэхнікі, газаэлектразваршчыкі,
    электраманцёры, каменшчыкі, аддзелачнікі. Прычым з належнай кваліфікацыяй і
    высокай дысцыплінаванасцю. Але работа робіцца. Для выканання нейкай канкрэтнай,
    як кажуць, ювелірнай работы часова запрашаем лю-дзей з іншых гарадоў.

    Шмат зроблена
    за гады існавання, але яшчэ больш важкія планы наперадзе. Кваліфікаваны
    калектыў гатовы і надалей асвойваць высокатэхналагічныя віды работ, спраўляцца
    са складанымі заданнямі, дабівацца стабільных аб’ёмаў, утрымліваць заваёваныя
    пазіцыі на рынку краіны. І гэта не пустыя словы. Прадпрыемства, дзе кіраўнік
    цэніць падначаленых і клапоціцца пра іх, а калектыў ганарыцца месцам працы, непасільных задач не існуе.

    Ніна
    ВІКТОРЧЫК.

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    Лукашенко: пока наше поколение живо, Беларусь всегда будет стоять намертво

    Белорусы никогда не позволят смотреть на свою землю с презрением. Об этом Президент Беларуси Александр Лукашенко заявил сегодня на церемонии возложения венков к монументу Победы по случаю 76-й годовщины Великой Победы.

    Праздник, соединивший скорбь и радость

    Каждый год вместе с нежной листвой и цветением садов на белорусскую землю приходит один из самых важных и масштабных праздников — День Великой Победы. В этом году наша страна встречает 76 мирную весну.

    Гуляюць хлопчыкі ў вайну

    Усё далей ад нас вогненныя саракавыя гады. Ужо не адно пакаленне стаіць паміж тагачаснымі абаронцамі краіны і сённяшнімі школьнікамі. Не расказваюць рабятам дзядулі і бабулі пра вайну, бо самі ведаюць пра яе толькі ад уласных бабуль. А таму не так блізка і востра адчуваюць ужо цяперашнія дзеці боль і горыч страт, цяжар жыцця ў акупацыі, складаныя ўмовы франтавых будняў.

    Моя встреча с Великой Отечественной

    Мне не суждено было пережить годы военного лихолетья: я родился, когда страна занималась мирным строительством, осваивала целину, разведывала недра земли, рвалась в космос. О войне напоминали лишь детские игры да звон боевых наград во время многочисленного шествия воинов-фронтовиков в День Победы.

    К сведению пассажиров

    РАСПИСАНИЕ движения автобусов