12 C
Осиповичи
Понедельник, 28 сентября, 2020
Еще

    60 гадоў — у міры ды згодзе

    Популярное

    Тонкости управления большим промышленным предприятием на примере ОАО «ОЗАА»

    Суть любого материального производства: берем нечто материальное и, вложив определенное количество труда, получаем продукт — законченный результат деятельности, который можно продать.

    Мотокросс в Осиповичах

    Соревнования по мотокроссу «МОТОФОРМАТ-2018» состоялись в Осиповичах 16 июня. На трассу около стадиона «Юность» приехали 45 участников, в том числе и представители Литвы и...

    В Осиповичском районе продолжается эпидемическое распространение COVID-19

    — На Осиповщине, как и по всей стране, эпидемия коронавируса не останавливалась, но проходила в контролируемых рамках, — сообщила главный государственный санитарный врач района — главный врач райЦГЭ Екатерина Мукалова. — Сейчас, после определенного снижения уровня заболеваемости инфекцией в летний период, в районе всё чаще регистрируются случаи COVID-19, имеющие эпидемиологическую преемственность: семейные очаги, очаги заболевания по месту работы и учебы; причем в числе заболевших не только пожилые и ослабленные люди, но и дети, трудоспособные граждане.

    В Осиповичах – Кубок Беларуси!

    Яркие, зрелищные, любимые многими соревнования по мотокроссу вновь ждут осиповчан и гостей города: Осиповичи в очередной раз принимают открытый Кубок Республики Беларусь по мотоциклетному кроссу, посвященный Дню машиностроителя.

    Марыя Паўлаўна і Аляксей Аляксеевіч Аляшкевічы —
    карэнныя каменічане. Тут жылі іх бацькі і дзяды, тут нарадзіліся і яны. Выраслі
    — і ўзялі шлюб, які даказаў сваю моц: на днях адзначылі брыльянтавае вяселле.

    Марыя расла ў вялікай сям’і: маці, бацька, дзед,
    пяцёра дзяцей. Жылося цяжка, елі і канюшыну, і жалуды. Сямігадовай дзяўчынкай
    пазнала ўсе жахі вайны. Калі бацька вярнуўся з фронту, іронія лёсу занесла яго
    ў другую вёску да іншай маладзіцы. Так і жыў — на два дамы. Майстар быў на ўсе
    рукі: боты шыў, габляваў — рабіць умеў усё…

    Дзяўчынка ў школе вучылася толькі 5 гадоў —
    трэба было працаваць. Хадзіла з матуляй палоць проса, абівалі і цёрлі лён,
    сушылі сена, кідалі стагі — шмат чаго давялося рабіць. Сельскагаспадарчай
    тэхнікі ў тыя гады яшчэ не было, адна надзея на працавітыя рукі людзей. Многія
    равеснікі збягалі ў горад. Аб гэтым пачала думаць і яна, але з’явіўся Аляксей…

    Хлопец даўно заўважыў дзяўчыну, што з дня ў
    дзень працавала ў полі побач з маці. Значыць, і гаспадыня будзе добрая, ды і
    сабой была вельмі прыемная — цвіла ў свае 17 гадоў, як тая ружа. Вяртаючыся з
    работы — Лёша працаваў у леспрамгасе — стаў збочваць да поля, дзе шчыравала
    Маня, падкаравульваў яе паўсюль. Дзяўчына напачатку непрыхільна ставілася да
    назойлівага кавалера, а цяпер смяецца: на танцы хадзіў — у запечку спаў. Ды яно
    і не дзіўна, калі напрацуешся за дзень…

    Доўга прыйшлося пазаляцацца кавалеру, але
    вы-трымка і мэтанакіраванасць дапамаглі: летам пяцьдзясят другога стварылі
    сям’ю. Бацька маладога мужа працаваў лесніком, а калі ляс-ніцтва
    расфарміравалі, пера-ехаў з сям’ёй у Краснае, пакінуўшы дом і гаспадарку на
    маладых. Так вось дзяўчынцы і прыйшлося ўзваліць на сябе гаспадарку, у якой
    меліся карова, цяля, парасяты. Раніцой хацелася спаць, не магла адкрыць вочы,
    але, як казалі ёй людзі, як рупіць — дык пралупіць.

    Аляксей часта ездзіў па службовых справах у камандзіроўкі,
    пакідаючы маладую жонку ў адзіноце. Яна баялася начаваць адна ў пустой хаце,
    таму звала да сябе меншых братоў. Успамінае, як у час навальніцы нават хаваліся
    пад ложкам.

    У хуткім часе нарадзіўся першынец Мікалай.
    Хлопчыку было 3 месяцы, як настаў час жаць жыта. Малому — сусла, сама — у поле.
    «Усяго хапіла, — уздыхае жанчына. — Раз, спяшаючыся да дзіцяці, згубіла
    серп. Са слязьмі яго шукала, але знайшла…»

    У Аляксея былі браты, якія таксама мелі патрэбу
    ў жыллі, таму маладыя вырашылі будаваць уласны дом. Для таго, каб атрымаць лес
    на хату, было даведзена заданне: скасіць 5 гектараў травы і зжаць 2 гектары
    жыта. Было надзвычай цяжка, але пераадолелі і гэту перашкоду. Хату будавалі
    ўласнымі сіламі.

    Потым сям’я Аляшкевічаў папоўнілася яшчэ сынам
    Віктарам і дачкой Інай. Прывыкшы змалку да цяжкай работы, Аляксей з Марыяй
    працавалі пастаянна. Ён — лесніком, потым загадчыкам фермы, калі прыйшоў час
    пенсіі — малаказборшчыкам у калгасе. Жанчына ж адпрацавала ў гаспадарцы 33
    гады. Чым займацца — не выбірала, куды накіроўвалі — туды і ішла. Збірала
    смалу, вырыла абеды механізатарам, прыбірала кантору, працавала ў складзе
    будматэрыялаў, выпісвала пуцёўкі вадзіцелям. Ні разу практычна не была ў
    водпуску — сельская гаспадарка не ведае перарываў і адпачынку. Калі давялося
    стаць калгасным кашаварам, у сваім двары ставіла сталы на 70-80 чалавек. Такую
    грамаду і карміла штодзённа — толькі на раздачу прыбягалі дзяўчаты з канторы,
    каб хутчэй адправіць механізатараў на поле. А калі дзеці прывезлі ўнучка, якому
    было на той час паўтара годзіка, пачула ад кіраўніцтва: «Ты яшчэ не на
    пенсіі, каб унукаў нянчыць!». Так і даглядала дзіця «без адрыву ад
    вытворчасці». А яшчэ знаходзіла час выступаць у самадзейнасці. З гуртам
    народнай песні «Спадчына» аб’-ездзілі навакольныя вёскі, пабывалі ў
    Бабруйску, Мінску…

    Ужо колькі гадоў яны не ходзяць на работу, але
    ўстаюць па-ранейшаму рана. Агарод, куры, каза, парасё — жыццё на вёсцы не дае
    палёгкі. Выраслі даўно дзеці, сталі ўжо і ўнукі дарослымі, ёсць 4 праўнукі.
    Часта гучыць у гэтым доме вясёлы гоман, калі прыязджаюць родныя. Вось і цяпер
    выдалася такая добрая нагода — брыльянтавае вяселле…

    Іна Заскевіч.

    Реклама

    Последнее

    У осиповичского райотдела по чрезвычайным ситуациям — надежный тыл

    "Выехали на ликвидацию пожара", "Оказали помощь в ДТП", "Устранили протечку горючих веществ" — чаще всего работа сотрудников МЧС представляется исключительно в ключе подобных сообщений. Но чтобы система оказания помощи населению работала четко и без перебоев, она должна быть налажена уже на этапе быта. Ведь, согласитесь, результат любой деятельности во многом зависит от того, какие условия для этого созданы.

    “За мирную Беларусь!”: патриотический автопробег Осиповичи-Брицаловичи

    Посещение места, связанного с самыми трагичными и одновременно героическими страницами истории родного края, наиболее соответствует духу моральных ценностей, сохранение которых сегодня является одной из важных задач государства и общества.

    Осиповчанин Тимофей Астрашевский занимается мотокроссом с пяти лет

    Без малого 6 лет назад "районка" впервые рассказала об одном из самых юных приверженцев мотокросса в области — осиповчанине Тимофее Астрашевском. Тогда мальчишка только делал первые шаги в этом достаточно серьезном виде спорта — и подавал большие надежды. Оправдались ли ожидания его отца-тренера Алексея и как далеко продвинулся Тимофей по спортивной лестнице?

    Тонкости управления большим промышленным предприятием на примере ОАО «ОЗАА»

    Суть любого материального производства: берем нечто материальное и, вложив определенное количество труда, получаем продукт — законченный результат деятельности, который можно продать.

    Коротко о разном. Осиповичи

    Каля 120 прышчэпак супраць шаленства сабакам і амаль 75 — кошкам зрабілі спецыялісты гарадской ветэрынарнай станцыі ў жніўні. Супраць іншых вірусных захворванняў за той жа месяц прышчэплена 150 і 45 сабак і кошак адпаведна.