14.6 C
Осиповичи
Среда, 16 июня, 2021
Еще

    Спяшайцеся ўбачыць!

    Популярное

    У раённым гісторыка-краязнаўчым музеі днямі
    адкрылася персанальная выстаўка самадзейнага мастака Алега Малахоўскага, якую
    ініцыіраваў намеснік дырэктара Асіповіцкага доследнага лясгаса Аркадзій
    Новікаў. Якая сувязь паміж ім і арганізаванай выстаўкай?

    Усё проста: Алег Дзмітрыевіч працуе ляснічым
    Цэльскага лясніцтва, а каму, як не галоўнаму ідэолагу прадпрыемства, ведаць пра
    сваіх падначаленых усё да кроплі, у тым ліку і чым займаюцца ў вольны час?
    Даведаўшыся пра самабытны талент Малахоўскага, Аркадзій Аркадзьевіч і расказаў
    пра гэта кіраўніцтву аддзела культуры. Разам і вырашылі: утойваць такі скарб ад
    вока асіпаўчан нельга, людзі павінны атрымаць асалоду ад цудоўна выпісаных
    пейзажаў. Тым больш, што яны такія родныя і блізкія, ад іх сыходзіць магутная
    энергетыка, і адчуванне такое, як быццам бы на гэтых палотнах твае рэчка і лес.

    Тыя, хто быў на ад-крыцці выстаўкі, пацвердзілі
    першаснае адчуванне яе арганізатараў. Апынуўшыся ў экспазіцыйных залах, адразу
    ж губляеш сувязь з рэаліямі сённяшняга дня. На задні план адступаюць усе праблемы,
    забываюцца крыўды і наступае супакаенне. Душа пачынае спяваць ад чысціні і
    светласці, убачаных на палотнах. І разумееш, што напісаў іх сапраўдны творца.
    Нельга застацца абыякавым ад «Ночной грозы”, «Осени на Свислочи”, «Зимнего
    вечера”, «Букета сирени”…

    Як жа ўдалося яму захапіць у палон гледача?

    Аказваецца, усё прос-та: трэба моцна любіць
    родную старонку і не толькі мець талент, але многа працаваць, каб дасягнуць
    жадаемага. Гэта і рабіў усё жыццё Малахоўскі. І, як вынік, на свет нарадзілася
    больш за паўтысячы карцін, каля сотні з якіх знаходзіцца ў прыватных калекцыях
    яго сяброў і людзей, якія жывуць далёка за межамі нашай краіны, у тым ліку
    Кітаі, Англіі, Польшчы, Германіі, Ізраілі.

    — Колькі сябе памятаю — малюю, — сказаў падчас
    урачыстага адкрыцця выстаўкі Алег Дзмітрыевіч. — Бацькі былі не надта багатыя,
    але, бачачы маё захапленне, стараліся ўсё ж купіць каляровыя алоўкі, фарбы і
    альбом. Дарэчы, мама, валодаючы пэўнымі творчымі здольнасцямі да малявання,
    вучыла таму, што сама ўмела. Упершыню атрымаў пахвалу за добрыя малюнкі ад
    настаўніка — і быццам крылы выраслі. Менавіта тады і ўзнікла мара набыць прафесію
    мастака. Двойчы спрабаваў паступіць у спецыяльныя навучальныя ўстановы, але, на
    жаль, не атрымалася — патрабаванні былі жорсткія.

    Паколькі надта любіў лес, стаў студэнтам
    факультэта лясной гаспадаркі тэхналагічнага інстытута ў Мінску. З фарбамі ж не
    разлучаўся. Першы пейзаж напісаў у час студэнцкай «бульбы” — закінуты вясковы
    домік, які ўразіў сваёй адзінотай. Затым вырашыў стварыць аўтапартрэт: калі
    буду падобным на сябе, значыць, нешта ўмею. Атрымалася няблага. Жывучы ў
    сталіцы, наведваў клуб сама-дзейных мастакоў, якія дзяліліся вопытам — так
    шліфаваў майстэрства.

    Давялося працаваць пасля заканчэння інстытута ў
    экспедыцыях па Бураціі, Краснаярскаму краю, Кастрамской вобласці і роднай
    Беларусі. Уражан-ні ад убачанага перадаваў пры дапамозе пэндзля і фарбаў. Калі
    трапіў на Асі-повіччыну, зразумеў, што прыгажэйшых краявідаў няма нідзе. І вось
    больш за 20 гадоў пішу прыроду, з якой сутыкаюся штодня — і кожны раз яна
    непаўторная. Некаторыя карціны адлюстравалі месцы, якіх з-за тэхнічнага
    пераўладкавання тэрыторыі ўжо няма. А на палотнах яны жывуць — нашчадкам на
    памяць.

    Майстэрства Алега Малахоўскага высока ацанілі
    ўсе прысутныя на прэзентацыі. У тым ліку намеснік старшыні райвыканкама
    Аляксандр Шаўлюга і начальнік аддзела культуры Ірына Раманчук, якая прапанавала
    мастаку далейшае цеснае су-працоўніцтва. Што ж, як кажуць, старт дадзены добры.
    I тыя, хто наведае вы-стаўку карцін Алега Дзмітрыевіча, ніколькі не пашкадуюць
    аб гэтым. Хутчэй — наадварот, узбагацяць сябе незабыўнымі станоўчымі эмоцыямі.

    Уражаннямі дзялілася

    Ніна ВІКТОРЧЫК.

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    В Осиповичском районе идет заготовка кормов

    У сельгаспрадпрыемствах раёна адказная пара — на сенажацях разгарнулася касавіца

    В Осиповичах молодые военнослужащие приняли присягу

    Мінулай суботай у часцях Узброеных Сіл краіны ваенна-служачыя, прызваныя на тэрміновую службу, прымалі прысягу. Што незвычайна — маладое папаўненне ўдзельнічала ва ўрачыстай цырымоніі ў новай параднай форме, відавочнае адрозненне якой — галаўны ўбор. Гэта берэт цёмна-аліўкавага колеру.

    Кино, которого уже никогда не снимут

    Накануне 80-й годовщины начала Великой Отечественной войны есть повод вспомнить о кинофильмах, изображающих боевые действия в очень необычном ракурсе

    Фотозагадка для осиповчан

    Фотозагадка "А из нашего окна площадь Красная видна! А из вашего окошка только улица немножко" — с детства помним эти строки из стихотворения Сергея Михалкова....