12.5 C
Осиповичи
Суббота, 15 мая, 2021
Еще

    Хай звіняць цымбалы… №65

    Популярное

    Аматары музыкі ведаюць, што Асіповіцкі край
    шчодры на таленты, якія гуртуюцца ў тым ліку і пад дахам раённага Цэнтра
    культуры. Адораныя людзі збіраюцца тут у гурткі самых розных напрамкаў. Ёсць
    сярод іх і калектыў, які сёлета адзначыць сваё 60-годдзе. Завецца ён «Народны
    цымбальны аркестр”. Пра яго мінулае і перспектывы развіцця і гутарым з дзеючым
    кіраўніком і дырыжорам  Аленай Яцко.

    — Арганізаваны аркестр быў у 1951 годзе на базе
    інструментальнага квартэта сям’і Барадаўка. Першым тагачасным яго кіраўніком
    стаў малодшы сын Мікалай. Калектыў складаўся з музыкаў-самавучак, таленавітых
    самародкаў, якія бавілі вольны ад працы час ва ўтульнай хаце заснавальнікаў
    квартэта. Праз 14 гадоў ён атрымаў званне «народнага”.

    У 50-60-я гады ім кіравалі працаўнікі
    Рэспубліканскага камітэта народнай творчасці I.Самарадаў і Т.Мароз, а з 1962
    года аркестр узначаліў таленавіты музыка М.Філатаў, які быў выкладчыкам
    Асіповіцкай дзіцячай музычнай школы. З яго прыходам значна вырас прафесійны
    ўзровень калектыву і пашырыўся рэпертуар. Цымбальны аркестр пачаў весці
    актыўную канцэртную дзейнасць. Двойчы, у 1965 і 1974 гадах, асіповіцкія
    цымбалісты выступалі ў Маскве на дэкадах народнай творчасці, дзе атрымалі
    дыплом 2-й ступені, а Філатаў быў узнагароджаны срэбраным медалём.

    З 1993 года цымбаліс-тамі кіраваў член Саюза
    кампазітараў Беларусі Віктар Шышкавец, з-пад яго рукі выйшла шмат твораў, якія
    папоўнілі залатую скарбонку аркестравага рэпертуару. На жаль, гэтага
    таленавітага майстра ўжо няма побач, але кожны канцэрт мы выконваем некалькі
    яго цудоўных песень.

    За 10 гадоў новага тысячагоддзя змянілася яшчэ
    некалькі кіраўнікоў, а апошнія паўтара года ролю дырыжора, арганізатара, а
    калі-некалі і касцюмера выконваю я.

    — Нічога не скажаш, гісторыя багатая на падзеі,
    але давайце звернемся да сенняшніх рэалій. Раскажаце пра сучасны састаў
    аркестра і рэпертуар?

    — У склад аркестра сёння ўваходзіць 25 чалавек.
    Большасць з іх працуе настаўнікамі музыкі ў музычных школах Асіповіччыны. Гэтыя
    людзі — сапраўдныя энтузіясты і фанаты сваёй справы. Хочацца адзначыць салістку
    Вольгу Кавалёву — жанчыну з выключным голасам, якая стала зоркай у межах нашага
    раёна. Сёлета пачалі супрацоўнічаць з цудоўнай дамрысткай Аленай Чумак.

    Калі ўзгадаць рэпертуар, то ён даволі
    разнастайны: ад любімых народных песень да класічных твораў і эстрады.

    — Алена Валер’еўна, а аб сабе раскажаце?.
    Заўседы цікава даведацца пра жыццё чалавека, так цесна звязанага з
    мастацтвам…

    — Нарадзілася і вырасла ў Асіповічах. Скончыла
    музычную дзіцячую школу мастацтваў № 1, у якой зараз і выкладаю. Гэта —
    асноўнае месца работы, а кіраўніцтва аркестрам стала для мяне шчаслівай
    нечаканасцю. Аднак люблю і шаную сваю працу з цымбалістамі — гэта тое, што
    робіць маё жыццё цікавым. Сама граю на баяне, у складзе аркестра да назначэння
    дырыжорам і кіраў-ніком была амаль 10 гадоў У Асіповічах пабралася шлюбам, тут,
    мабыць, і застануся назаўсёды. Дадаць больш, здаецца, і няма чаго…

    — За 60-гадовую гісторыю ваш калектыў, мабыць,
    атрымаў нямала ўзнагарод, паўдзельнічаў у розных фес-тывалях?

    — Так, узнагарод шмат. Мы іх атрымоўвалі як пры
    савецкай уладзе, так і ў наш час. Кожны год прымаем удзел у Асіповіцкім раённым
    фестывалі «Веснавыя колеры”. У 2001 годзе прывезлі дыплом трэцяй ступені з
    абласнога фестывалю народнай музыкі «З крыніц народных”. У 2007 годзе ў
    Паставах выступалі на фестывалі народнай творчасці «Звіняць цымбалы і
    гармонік”. Граем і для працаўнікоў арганізацый, якія запрашаюць да сябе на
    святы.

    — Ці выязджалі калі-небудзь за межы краіны?

    — Пры мне такіх выпадкаў не было. Безумоўна,
    выехаць хацелася б, аднак вельмі востра стаіць пытанне транспарту: бо цымбалы —
    інструмент даволі вялікі, ды і 25 чалавек з касцюмамі так проста не перавязеш.
    Але спадзяемся на дапамогу нашага аддзела культуры. Восенню плануем даць
    некалькі канцэртаў з нагоды ўласнага шасці-дзесяцігоддзя, таму запрашаем да
    сябе ўсіх аматараў народнай музыкі.

    — Ну і напрыканцы: 60 гадоў — гэта пенсія ці
    другая маладосць?

    — Лічу, што гэта ні ў якім разе не пенсія, а
    самы росквіт творчасці, перыяд, калі нельга спыняцца і абарочвацца назад. Таму
    мы глядзім толькі наперад!

    Падрыхтавала Наталля АЛЯХНОВІЧ, студэнтка 5 курса філфака
    БДПУ імя М.Танка.

     

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    22 мая в историко-краеведческом музее пройдет мероприятие «Осиповичи: ХХ век начинается»

    22 мая в историко-краеведческом музее пройдет мероприятие «Осиповичи: ХХ век начинается». В программе работа нескольких экспозиционных площадок на прилегающей территории и внутри здания музея: «станция Осиповичи», «имение Дараганов», «имение Завишей», «бакалейный магазин купца Рывкина», «амбулатория», «железнодорожная школа», «трактир», «ремесленная окраина», «выставка фотографий жителей города нач. ХХ в.».

    22 мая пройдет прямая телефонная линия

    22 мая, в субботу, начальник Могилевского областного управления Департамента охраны МВД Республики Беларусь полковник милиции Игорь Иванович Драчёв проведет прямую телефонную линию.

    В рамках республиканской акции «Не оставляйте детей одних!» спасатели предлагают всем желающим проверить свои знания

    Ответы на вопросы  каждого из трех опубликованных блоков необходимо прислать на электронную почту igra_rochs@list.ru. Участники, правильно ответившие на все вопросы, получат подарки от РОЧС.

    Около 60 осиповчан на днях сменят «гражданку» на военную форму и присягнут на верность Родине

    Вчера на базе районного историко-краеведческого музея состоялся день призывника. Старший научный сотрудник учреждения культуры Мария Саканцева познакомила будущих солдат с экспозицией, посвященной Великой Отечественной войне, а также с выставкой коллекции Валерия Дещени.