-5.4 C
Осиповичи
Вторник, 9 марта, 2021
Еще

    Навука сямейнай дыпламатыI Крывіцкіх №47

    Популярное

    Предвыборная программа кандидата в депутаты Натальи Книги

    Предвыборная программа кандидата в депутаты Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь седьмого созыва по Осиповичскому избирательному округу № 89 Книги Натальи Ивановны Работая вместе, сделаем...

    Младший участковый инспектор милиции Виталий Лягуцкий в некотором смысле медийное лицо

    О нем писали многие СМИ, от республиканских до нашей "районки", сюжеты о молодом человеке показывали телеканалы. Повод более чем достойный: 11 сентября в деревне Липень милиционеры Виталий Лягуцкий и Никита Морозов оказали помощь при тушении пожара частного дома, вывели из пылающего здания жену хозяина и не позволили ему самому туда войти (см. "АК" № 83 от 23.10.2020 г.).

    Полигон «Осиповичский»: место действий «боевых»

    Воинский полигон "Осиповичский" был обустроен в послевоенное время. Когда-то тут дислоцировалась мотострелковая дивизия. Пока город не стал столицей белорусской артиллерии, на территории полигона располагались...

    — Рэцэпт сямейнага шчасця даўно вядомы, —
    пераканана Галіна Тадэвушаўна Крывіцкая, кіраўнік спраў Дрычынскага
    сельвыканкама.— Неабходна любіць і клапаціцца пра іншага без падману і фальшу,
    забываючы часам пра сябе. Калі ў доме ўладараць згода і ўзаемапавага, ніколі не
    знікаюць пяшчота, дабрыня і мудрасць, — гэта і ёсць сапраўдная сям’я.

    У шматдзетнай сям’і Тадэвуша Здончыка Галіна
    была старэйшай, акрамя яе там выхоўвалася яшчэ чатыры сястрычкі: Марыя, Ірына,
    Людміла і Ганначка. Жыла сям’я на хутары непадалёку ад вёскі Новая Казакоўшчына
    на Гродзеншчыне. Было ў дзяўчыны ўсё як і ў большасці аднагодкаў: вясковае
    дзяцінства, абавязкі па хатняй гаспадарцы, догляд за малодшымі сёстрамі,
    школьнае жыццё з піянерскімі кастрамі, выпускны вечар… І вось у руках
    новенькі, пахнучы тыпаграфскай фарбай атэстат з адзнакай і залаты медаль.

    Затым — бліскучая здача адзінага прафілюючага
    экзамену па біялогіі, Галіна ўжо студэнтка Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта
    імя Леніна. Тое, што яна выбрала прафесію біёлага, ні для каго з блізкіх не
    было нечаканасцю. Вясковае жыццё на хутары, штодзённыя сустрэчы з жывой
    прыродай, назіранні за кветкамі-красачкамі з дзяцінства вабілі-прыцягвалі сэрца
    дзяўчынкі. А паездка пасля сёмага класа на экскурсію ў сталіцу назаўсёды
    пасяліла ў яе галаве мару стаць студэнткай выключна мінскай вышэйшай
    навучальнай установы…

    Вучоба ў БДУ дзяўчыне давалася лёгка. Пра гады
    студэнцтва Галіна Тадэвушаўна расказвае з пэўнай настальгіяй. Маладосць і
    рамантыка звычайна крочаць побач. Асабліва засталіся ў памяці летнія палявыя
    практыкі, падчас якіх студэнты біяфака праехалі амаль усю Беларусь. А
    інтэрнацкія танцавальныя вечарыны… Менаві-та падчас адной з іх 18 сакавіка і
    прыгледзеў дзяўчыну студэнт таго ж факультэта Рыгор Кры-віцкі. Пасля чаго, як
    прынята, былі танцы, сустрэчы, спатканні…

    Зразумела, на прыгожую, разумную і вясёлую
    дзяўчыну заглядаўся не адзін юнак. Як гаварыла знакамітая Како Шанэль, калі
    мужчына сапраўды хоча зрабіць жанчыне падарунак, ён уступае з ёй у шлюб. Так і
    зрабіў Рыгор Уладзіміравіч, і Галіна Тадэвушаўна Здончык змяніла сваё прозвішча
    на новае. 14 кастрычніка 1978 года маладыя людзі стварылі сям’ю. Студэнцкае
    вяселле гулялі ў Оршы, на радзіме Рыгора…

    — Яшчэ год, пакуль за-канчвала навучальную
    ўстанову, жылі ў студэнцкім інтэрнаце. Дзве маладыя сям’і ў адным пакоі, амаль
    на паўлягальных умовах, — успамінае суразмоўца і цёпла ўсміхаецца. — То былі
    незабыўныя жыццёвыя хвіліны. Хапала розных кур’ёзаў, але гэта асабістае, лічу,
    што аб ім пісаць не патрэбна…

    Праз год, зноў жа ў кастрычніку, у сям’і
    нарадзілася дачушка, а ў маладой мамы пачалася пераддыпломная практыка.
    Студэнт-ка яе праходзіла ў Оршы, жыла з маленькай Аленкай у бацькоў мужа.
    Малады тата кожныя выхадныя імчаў сюды са сталіцы да сваіх любых дзяўчатак.

    Пасля атрымання дыплома Галіна яшчэ некаторы час
    жыла ў Оршы і расціла дачушку, а муж працягваў вучобу ва ўніверсітэце. Скончыў
    — атрымаў накірунак у наш раён. У аддзеле адукацыі, куды прыехаў малады
    настаўнік, яму прапанавалі на выбар некалькі вёсак: Крамок, Ясень і Жорнаўку.

    Пачаў Рыгор Уладзіміравіч знаёмства з Крамок-скай
    школы — на ёй і спыніўся: зачаравалі гарадскога хлопца мясцовыя краявіды. У
    хуткім часе прывёз сюды і жонку з дачкою. Тут, на Асіповіччыне, станавілася на
    ногі маладая настаўніцкая сям’я: праз некалькі год жыцця ў школьным інтэрнаце
    для педагогаў, калгас выдзеліў сям’і Крывіцкіх у Дрычыне добраўпарадкаваны дом.

    Праца ў школе цалкам захапіла маладых людзей,
    Рыгор і Галіна, акрамя хіміі і біялогіі, былі апантаныя спортам, да чаго і
    вучняў сваіх прывучалі. Паходы, валейбол, лыжы, дырэктарства Рыгора
    Уладзіміравіча, праца завучам Галіны Тадэвушаўны, вялікая дамашняя гаспадарка,
    агарод, выхаванне ўласных дзетак, грамадскае жыц-цё… І ўсё гэта з вялікай
    павагай і любоўю адзін да аднаго і тых, хто акружае. Нават не заўважылі яны, як
    Дрычын стаў родным, а ў мінулым годзе жанчына змяніла месца працы — перайшла ў
    сельвыканкам.

    Ужо больш 30 гадоў яны кружацца ў шчаслівым
    сямейным карагодзе. Цяпер ужо разам з двума дзецьмі — дачушкай Аленай і сынам
    Аляксандрам. Дзеці дарослымі сталі, абое ў медыцыну падаліся, свае сем’і
    стварылі. Сын — урач на хуткай дапамозе ў Гомелі, дачка — медсястра ў
    Бараўлянскай бальніцы, пад Мінскам. Бацькі Крывіцкія ганарацца дзецьмі і не
    могуць нарадавацца любай унучцы — чатырохгадовай Палінцы, якая кожнае лета
    праводзіць у Дрычыне ў сваіх любімых бабулі і дзядулі.

    — Жанчына можа адчуваць сябе шчаслівай дома і на
    рабоце, калі ў яе надзейны муж. Калі ўдаецца знайсці адпаведную палавінку, тады
    ёй пад сілу і каня на хаду спыніць, — разважае Галіна Тадэвушаўна. — А яшчэ
    думаю, што кожная з нас шукае палавінку па-свойму. Таму і шчасце ў кожнай
    рознае… Важна не толькі знайсці сваю другую часцінку, але і ўмець на працягу
    ўсяго сямейнага жыцця не згубіць яе, не расчаравацца адзін у адным. Сямейнае
    жыццё — накшталт дыпламатыі, калі ўдасца асвоіць гэтую навуку адносін у сям’і —
    шчасце абавязкова будзе крочыць побач.

    I Крывіцкія з Дрычына асвоілі навуку сямейнай
    дыпламатыі на «выдатна”!

    Хрысціна КЛІМАВА.

     

    Реклама

    Последнее

    Правила безопасности при паводке

    Весна вступает в свои права. Лед начинает таять, а снежный покров плавится от весеннего солнца. Жителям наиболее подтапливаемых зон не лишним будет подготовиться к паводковой ситуации:

    РОЧС информирует

    Неосторожное обращение с огнем при курении – наиболее частая причина пожара и гибели от него.

    Младший участковый инспектор милиции Виталий Лягуцкий в некотором смысле медийное лицо

    О нем писали многие СМИ, от республиканских до нашей "районки", сюжеты о молодом человеке показывали телеканалы. Повод более чем достойный: 11 сентября в деревне Липень милиционеры Виталий Лягуцкий и Никита Морозов оказали помощь при тушении пожара частного дома, вывели из пылающего здания жену хозяина и не позволили ему самому туда войти (см. "АК" № 83 от 23.10.2020 г.).

    С заботой о людях

    "Охрана труда на Белорусской железной дороге включает широкий спектр направлений: соблюдение трудовой и технологической дисциплины, сокращение рабочих мест с опасными и вредными условиями труда, профилактику производственного травматизма, — рассказывает инженер по охране труда вагонного депо Татьяна Белозорович. — Работаем мы в тесной связке с руководством и профсоюзной организацией.