7.9 C
Осиповичи
Вторник, 20 апреля, 2021
Еще

    У іх руках расце ўсё №30

    Популярное

    Калі б нашы гераіні са сваёй
    калекцыяй раптоўна апынуліся ў ХVII-ХVIIІ стагоддзях, то сталі б казачна
    багатымі. У той час уся Еўропа захаплялася вырошчваннем экзатычных раслін, да
    якіх адносілася і большасць цяперашніх дэкаратыўных кветак. Яны былі вельмі
    запатрабаваным і дарагім таварам. Напрыклад, у Галандыі адну цыбуліну цюльпана
    давалі ў якасці пасагу нявесце, а тры каштавалі як добры дом. Тады, па словах
    мастацтвазнаўца Олівера Імпея, танней было купіць карціну з цюльпанам вялікага
    нацюрмарыста Яна дэ Хема, чым цыбуліну рэдкага віду кветкі.

    — Зеляніна тут была заўжды, —
    кажа загадчыца дзіцячага садка № 11 «Зорачка” Любоў Шалімава. — Сёлета нашай
    установе споўніцца 35 гадоў. Я прыйшла працаваць у 1979 годзе і памятаю, што
    ўжо тады калегі займаліся кветкаводствам. І сённяшнія працаўнікі працягваюць
    добрую традыцыю. У мяне нават на камп’ютарнай застаўцы — толькі нашы кветкі.

    Асабліва многа часу
    пры-свячаюць гэтаму занятку мая намесніца Святлана Стасева і выхавальніца
    Вольга Смірнова. У іх руках расце ўсё! Дзіўнае адчуванне авалодвае, калі чуеш,
    з якой пяшчотай Святлана Іванаўна кажа толькі пасаджанаму расточку: «Расці,
    малеча, у добры час!”

    Колькі зараз відаў раслін у
    «Зорачцы” і колькі будзе цвісці на клумбах сёлета, да-кладна ніхто не скажа.
    Жанчыны называюць толькі прыкладную лічбу: сотня. А можа і больш! Для
    кветкаводства тут створаны ўсе ўмовы: круглы год светла і цёпла, маецца ўласная
    аранжарэя.

    Удзел у папаўненні «зялёнай
    калекцыі” садка бяруць усе. Супрацоўнікі прыносяць з дому чаранкі, выпісваюць
    насенне поштай. Мамы і бабулі гадаванцаў таксама дзеляцца расадай і часта
    дораць на святы кветкі ў вазонах.

    Да кожнай расліны Святлана
    Стасева і Вольга Смірнова ставяцца як да адушаўлёнай істоты. Таму і «ратуюць”
    тыя, якія асіпаўчане збіраюцца выкінуць на сметнік. І самыя хворыя і кволыя
    кветкі ажываюць у добрых жаночых руках! Нядаўна адна бабуля перадала ў сад ажно
    дзве каляскі з расліннасцю, каб вызваліць дома месца для нованароджанага ўнука.
    А месяц таму жанчыны на саначках прывезлі вялізную куставую манстэру: у доме
    ранейшай гаспадыні не хапала сонечнага святла, таму расліна пастаянна хварэла.

    — Асабліва перажывае Вольга
    Гаўрылаўна перад водпускам: што станецца за месяц з яе гадаванцамі? —
    распавядае Святлана Іванаўна. — І як вернецца, адразу пачынае мітусіцца: «Гэты
    без мяне захварэў…”

    У дашкольнай установе ўжо
    сабралася ўласная бібліятэчка па кветкаводству. Пра кожную расліну трэба ведаць
    усё: пры якіх умовах будзе добра расці, наколькі неалергенная і бяспечная для
    дзяцей, з якімі суседзямі зможа ўжыцца.

    Кветкаводы-аматары разводзяць
    не толькі прыгожыя, але і карысныя для здароўя расліны. Напрыклад, хларафі-тум
    добра ачышчае паветра. Герань, каланхоэ, альяс выкарыстоўваюць пры насмарку.
    Мірт валодае бактэрыцыднымі якасцямі. Індзійская цыбуля дапамагае тым, у каго
    ёсць праблемы са спінай.

    Па аранжарэі, якая
    размяшчаецца ў калідоры між двума корпусамі, з імі можна блукаць гадзінамі.
    Жанчыны з задавальненнем раскажуць многа цікавага пра сваю расліннасць. Тут
    знаходзяцца і зялёныя доўгажыхары: манстэры, дзекабрысту, драцэне, клівіі ўжо
    больш за дзесяць год, а ліянам і папарацям — каля дваццаці. З костачак,
    пасаджаных калісьці выпускнікамі, у аранжарэі выраслі лімоннае і фінікавае
    дрэўцы.

    Прыналежная да садка
    тэрыторыя займае 1.374 квадратныя метры, так што кветкаводам ёсць дзе
    разгуляцца. Дзякуючы ім «Зорачка” штогод з вясны да позняй восені «патанае” ў
    квецені. А пакуль гэтую прыгажосць можна пабачыць на шматлікіх фотаздымках
    клумбаў, якія жанчыны з гонарам дэманструюць усім гасцям.

    — Іншы раз зусім няма настрою.
    Тады падыдзеш да зеляніны, паглядзіш — а там новая кветка распусцілася ці расточак
    прабіўся. І адразу надоўга пазітывам зараджаешся, — заўважае Святлана Стасева.
    — У наш час людзям вельмі не хапае звычайнай цеплыні. Мы стараемся прывіць
    дзецям любоў да ўсяго жывога. Кветкаводства вельмі спрыяе гэтаму. Малечы,
    гледзячы на дарослых, таксама ахвотна да-глядаюць за раслінамі. Часам даходзіць
    нават да камічнага: малыя спрачаюцца з-за пульверызатара ці сурвэткі. Пасярод
    пляцовак часта разбіваем клумбы ці градкі, але ніхто нічога не патопча і не
    сарве. Дзеці ведаюць: кветцы будзе балюча, як і чалавеку.

    Вольга ЖАРНАСЕК.

    Предыдущая статьяДети на дороге №30
    Следующая статьяМая сям’я — мой гонар №30

    ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Реклама

    Последнее

    25 апреля — вербное воскресенье

    Кожны год Вербная нядзеля выпадае на розныя чыслы і святкуецца за тыдзень да Вялікадня

    Рассказываем о работе добровольной дружины ОГПТК

    Людзі сталага ўзросту добра памятаюць часы, калі па вечарах на вуліцы выходзілі добраахвотныя народныя дружыны, якія аказвалі дапамогу праваахоўным органам у захаванні грамадскага парадку. Калі грамадзяне бачылі побач моцных хлопцаў з чырвонымі павязкамі на рукавах, то адчувалі сябе больш упэўненымі ва ўласнай бяспецы.

    Интересное о деятельности Осиповичского межрайотдела ГКСЭ

    Государственный комитет судебных экспертиз Республики Беларусь отсчитывает свою историю с 22 апреля 2013 года — дня подписания Главой государства Указа "Об образовании Государственного комитета судебных экспертиз Республики Беларусь" № 202.

    Спортновости. Осиповичи

    Баскетбол. В Могилёве прошло первенство области по баскетболу среди девушек 2007-2008 г.р. Команда осиповичских спортсменок под руководством тренера-преподавателя Ларисы Дударевой заняла III место.

    Коронавирус нам не спутник

    COVID-19 уже второй год гуляет по планете, поражая всё большее количество людей. Понаблюдав за ходом течения болезни, медики всего мира убедились, что единственный выход — вакцинация населения.